Wypróbowana gorliwość w służbie miłosierdzia

Paweł Jurkowski wyjaśnia kolejną część Listu do Koryntian na niedzielnym nabożeństwie w społeczności uczniów Chrystusa w Wejherowie.

Zakładki

00:002 List do Koryntian 8:16

Transkrypcja

Przepisywanie pliku audio jest automatyczne, dlatego zawierać może błędy, literówki i służy raczej do odnajdywania danego fragmentu kazania, niż do czytania go w formie tekstowej.

00:00:00
Otwórzmy kochani 2 list do Koryntian 8 rozdział.
00:00:06
Przeczytamy ostatnich.
00:00:09
Kilka wierszy stego rozdziału.
00:00:12
2 list do Koryntian 8 rozdział będziemy czytali od 16 do 24 wiersza.
00:00:24
Pamiętacie, że te 2 rozdziały poświęcone są organizacji zbiórki na ubogich w Jerozolimie?
00:00:36
Bracia siostry w Jerozolimie z tego zboru, gdzie ewangelia wyszła na cały świat.
00:00:45
Ci bracia cierpieli niedostatek cierpieli głód.
00:00:51
Wierzyli w Pana Jezusa Chrystusa?
00:00:54
Służyli mu.
00:00:56
Głosili jego słowo.
00:01:00
Ale cierpieli.
00:01:02
Byli prześladowani.
00:01:05
Cierpieli głód, ponieważ głód dotykał tamtego regionu nie tylko tamtego regionu, ale wielu innych zakątków świata i wierzący w Grecji.
00:01:17
Na południu vah i i na Północy w Macedonii.
00:01:23
Postanowili wesprzeć.
00:01:26
Braci i siostry.
00:01:30
Kordianie jako pierwsi zadeklarowali gotowość.
00:01:37
Do podzielenia się z nimi doczesnymi dobrami.
00:01:41
Jako że.
00:01:43
Postrzegali braci i siostry w Jerozolimie jako tych, którzy podzielili się z nimi duchowymi dobrami.
00:01:53
Dobrej nowiny o jezusie chrystusie.
00:01:56
I chcieli w ten sposób wyrazić swoją jedność z nimi.
00:02:02
Chcieli w ten sposób wyrazić swoją miłość do nich.
00:02:06
I mieli dobre intencje, mieli dobre pragnienia.
00:02:11
Złożyli deklaracje, ale z upływem czasu.
00:02:16
Jakoś nie bardzo wprowadzali to w życie.
00:02:22
Apostoł Paweł, tymczasem słysząc od nich te deklaracje.
00:02:29
Widząc ich gorliwość, gotowość, by pomóc swoim braciom w Jerozolimie.
00:02:36
Kiedy odwiedzał zbory na północy Grecji w Macedonii i tam głosił ewangelię i tam ludzi przyprowadzał do Chrystusa. Opowiadał im też o koryntian.
00:02:46
Jacy to oni gorliwi, jacy to oni chętni by pomóc chlubił się.
00:02:54
Chlubił się z wiary i gorliwości i miłości koryntian.
00:03:00
Ta jego chluba co indianami?
00:03:03
Pobudziła serce Macedończyków, którzy sami byli w trudnym położeniu.
00:03:10
Którzy sami cierpieli ubóstwo.
00:03:14
Ale jak usłyszeli o tym, że kordianie są tacy chętni, żeby pomóc, to oni mówią, my też chcemy pomóc i zachęceni tą właśnie postawą Koryntian. Oni ze swojego ubóstwa, jak Paweł mówi ponad miarę dali na pomoc.
00:03:34
Dla potrzebujących braci.
00:03:38
Wielu z judei.
00:03:43
No i teraz Paweł mówi do Koryntian. Zobaczcie na Macedończyków, jak wasza gorliwość ich pobudziła do działania.
00:03:54
I Paweł mówi, Teraz ja przychodzę do was.
00:03:58
I ze mną przyjdą bracia z Macedonii.
00:04:03
I chciałbym, żeby to, co im powiedziałem o was.
00:04:09
Okazało się prawdą, że nie wyszedł na człowieka, który chlubił się wami.
00:04:15
A tutaj okaże się, że moja chluba była.
00:04:24
Więc Paweł pisze Te 2 rozdziały.
00:04:27
Żeby przypomnieć co indianom?
00:04:30
Co deklarowali.
00:04:34
Do czego się zobowiązali?
00:04:37
Co obiecywali.
00:04:39
Pokazując im na to, jak ich postawa zachęciła innych i jednocześnie chcąc tą postawą teraz płace Duńczyków.
00:04:48
Zachęcić ich samych, żeby dokończyli tego dzieła, które rozpoczęli składając.
00:04:55
Takie deklaracje.
00:04:58
I Paweł postanawia.
00:05:01
Posłać tam wcześniej braci?
00:05:04
Którzy pomogą ci indianą się przygotować na jego przyjście i Macedończyków, którzy będą mu towarzyszyli.
00:05:15
2 list do Koryntian 8 rozdział Czytajmy od 16 wiersza.
00:05:21
Lecz Bogu niech będą dzięki.
00:05:25
Który daje tę samą gorliwość o was?
00:05:30
Do serca tytusa.
00:05:34
Bo nie tylko przyjął to wezwanie.
00:05:39
Ale nadzwyczajnej swojej gorliwości.
00:05:44
Z własnej woli z własnej ochoty?
00:05:49
Wybrał się do Voice’a, więc Paweł mówi tutaj najpierw o tym, że posyła tytusa, który jak wiecie już był u nich wcześniej i który wrócił do Pawła z dobrą wiadomością o tym, jak został dobrze przyjęty.
00:06:04
Przez koryntian, kiedy ich odwiedził?
00:06:09
Paweł mówi tak jak ja mam gorliwość w sercu o was.
00:06:15
Tak samo Bóg włożył do serca tytusa.
00:06:21
Taką gorliwość taki, iż nawet nie musiałem go prosić.
00:06:27
Ale on.
00:06:29
Z nadzwyczajnej swej gorliwości z ochotą.
00:06:34
Wybrał się do was.
00:06:37
To jest piękne, kochani bracia i siostry. Kiedy taka postawa nam towarzyszy w służbie Bogu?
00:06:45
Kiedy z ochotą?
00:06:48
Podejmujemy się wszelkiego dobrego dzieła.
00:06:53
Tutaj wczoraj nas pouczył.
00:06:55
Brat Adam.
00:06:57
Że jak nie ma ochoty, to trzeba wyznaczać i chyba tak trzeba robić. Niestety między nami kochani.
00:07:05
Że do pewnych rzeczy widzę, nie ma ochoty.
00:07:09
Nie ma gorliwości.
00:07:11
Prosimy tutaj co tydzień niemal o pomoc w sobotę, żeby przyjść pomóc, bo jest dużo pracy. Jeszcze wszyscy się tu zgromadzony i wybaczcie, że tak mówię bezpośrednio, ale muszę to powiedzieć.
00:07:22
Wszyscy się tu gromadzimy, korzystamy z tego, co tutaj Bóg nam daje natomiast chętnych do pomocy, do pracy, żeby to miejsce zadbać, żeby tutaj, żebyśmy mogli wykorzystać tamto pomieszczenie i zrobić na zewnątrz porządek.
00:07:37
Widzieliście jak czysto jest dzisiaj przed wejściem przyjemnie, prawda? Nie tak jak było tam przez zimę, kiedy padał deszcz, nie mogliśmy za to wziąć, ale teraz świeci słońce. Można coś zrobić, jest cały teren do zagospodarowania styłu.
00:07:50
Nie czekajcie, żeby was wskażemy, jak będzie trzeba, tak musimy zrobić, ale nie chcemy tego naprawdę. To jest ostatnia rzecz, którą chcielibyśmy robić, żeby robić jakąś listę pracy i wskazywać, ale jeśli nie będzie chętnych, będziemy do tego zmuszeni, żeby tak robić.
00:08:05
Ale czy tego chcemy? Czy to jest coś, co chcielibyśmy, żeby było między nami takie wskazywanie, co trzeba robić, kiedy trzeba robić, czy nie lepiej, kiedy byśmy mieli taką gorliwość, oby Bóg wkładał w nasze serca gorliwość.
00:08:20
Faktyczną gorliwość wiecie, bo taką gorliwość, o której mówimy i deklarujemy na nabożeństwie, to jest piękne i mam nadzieję, że jest prawdziwe.
00:08:28
Ale to dopiero życie. Praktyka weryfikuje to nasze nasze deklaracje, nasze postępowanie.
00:08:37
I tutaj no niestety nie widać. Póki co tego wielkiego jest kilka osób, które od czasu do czasu się pojawią. Ile jest kilka osób, którzy regularnie są i coś robią?
00:08:48
Reszta nie ma czasu. Nie wiem, jest zajęta, mają macie swoje rzeczy i ja to rozumiem. Ja też mam swoje rzeczy, też mam swoje obowiązki, też mi brak sił.
00:08:59
Ale chce być częścią tego, co tu się dzieje.
00:09:03
I was do tego gorąco zachęcam naprawdę zachęcam was miłości Chrystusa.
00:09:09
Myślę, że jak dojdziemy do takiego miejsca, kiedy będziemy musieli do wszystkiego wyznaczać, to dla mnie osobiście będę odbierał to jako porażkę.
00:09:19
Będę to odbierał jako właśnie jakiś jakaś forma instytucj on owania tego co tu robimy, a od tego chciała chcemy być jak najdalej.
00:09:30
Nie podpisujemy tu żadnych papierów przynależności do tej społeczności. Nie mamy żadnych formalności.
00:09:38
Związanych z naszym funkcjonowaniem razem zakładamy, że łączy nas prawdziwa miłość. Wiara w Jezusa Chrystusa i gorliwość w jego służbie.
00:09:51
Ale to musi się przekładać. Kochani na nasze praktyczne działania i to jest jedna z rzeczy. To jest jeden z elementów, w którym to widać.
00:10:00
Innym elementem jest nasze wzajemne pomaganie sobie wspieranie się, odwiedzanie się, dzwonienie do siebie, informowanie się o tym, co dzieje się w naszym życiu, w życiu innych braci sił.
00:10:15
Innym zaangażowaniem jest to, że jesteśmy w środę na modlitwie czy w czwartek, gdzie się spotykacie? Czy siostry we wtorki to jest to są różne formy, w których dajemy wyraz temu, że że siebie miłujemy, że rozumiemy potrzebę modlitwy, że rozumiemy potrzebę wzajemnego wstawiania się. Jedni za 2 pomagania sobie.
00:10:35
Nie wystarczą deklarację.
00:10:37
Nie wystarczą piękne słowa.
00:10:41
Jeśli nie ma wykonania.
00:10:44
A są tylko słowa i deklaracje.
00:10:50
To za mało.
00:10:52
Więc kochani w świetle tego, co czytamy tutaj, o czym tutaj mówimy? Nie chcemy zatrzymać się na tym, co oni zrobili w pierwszym wieku.
00:11:04
Chcemy na to patrzeć i się z tego uczyć.
00:11:07
I chcemy to też w naszym praktycznym życiu tutaj oglądać. Amen.
00:11:13
Chyba po to studiujemy to Boże słowo nie żeby powiększyć naszą wiedzę.
00:11:19
Ale żeby Bóg pomógł nam zobaczyć siebie i nasze postępowanie i nasze życie w świetle tego, co tu czytamy.
00:11:24
1 6.
00:11:28
I zmieniać.
00:11:29
To, co trzeba zmieniać z Bożą pomocą z Bożą łaską.
00:11:35
A więc Paweł tutaj mówi o tej nadzwyczajnej gorliwości tytusa o jego chęci, by usłużyć koryntian i dalej mówi w kolejnym wierszu. Razem z nim posłaliśmy Brata.
00:11:50
Którego za zwiastowanie Ewangelii chwalą wszystkie zbory.
00:11:58
Lecz nie tylko to.
00:12:00
Pozostał on wyznaczony przez zbory.
00:12:04
Na uczestnika naszej podróży, w tym dziele miłosierdzia, którym pragniemy służyć ku chwale samego pana.
00:12:15
I kół okazaniu naszej gorliwości, zapobiegając temu, aby nas ktoś nie odmawiał w związku z hojnym darem, którym pragniemy usłużyć.
00:12:31
Staramy się bowiem o to.
00:12:33
Co dobre, nie tylko przed panem.
00:12:38
Ale i przed ludźmi.
00:12:42
Posłaliśmy też z nimi naszego brata.
00:12:45
Którego gorliwość wypróbowaliśmy często w wielu sprawach.
00:12:53
A który teraz jest jeszcze gor liwszy?
00:12:58
Ponieważ ma wielkie zaufanie do was.
00:13:02
Co do tytusa.
00:13:04
Jest on moim towarzyszem.
00:13:07
I współpracownikiem wśród was.
00:13:11
Co zaś do naszych braci.
00:13:14
A więc tych 2, o których mówił tutaj, których nie wymienia z imienia.
00:13:19
Są oni posłańcami zborów i mówi tutaj o zborach Macedonii.
00:13:25
I są chwałą Chrystusa.
00:13:30
Okażcie im przeto swoją miłość.
00:13:33
I potwierdźcie przed wyborami.
00:13:37
Że jesteście naszą chlubą, a więc oni.
00:13:42
Byli jego chlubą.
00:13:43
Paweł się nimi chlubią, a teraz mówi.
00:13:46
Potwierdźcie też tak jest.
00:13:50
A więc widzimy, że tutaj Paweł wysyła grono braci.
00:13:56
Którzy poprzedzają jego przyjście do koryntu, aby zebrać tą ofiarę.
00:14:05
I zarządzanie takim przedsięwzięciem jak zbiórka pieniędzy dla potrzebujących w Jerozolimie mogło łatwo stać się powodem zarzutów.
00:14:18
O niewłaściwe obchodzenie się z pieniędzmi. Wiecie, że wszędzie tam, gdzie są pieniądze.
00:14:25
Pojawia się pokusa, by niewłaściwie wykorzystać te pieniądze. Nie mówię, że u wszystkich.
00:14:34
Ale u niektórych, tak.
00:14:36
Więc Paweł chce zrobić to w taki sposób.
00:14:41
Żeby uniknąć jakichkolwiek możliwości.
00:14:45
I w ogóle malwersacji finansowej w tej kwestii.
00:14:49
A po 2.
00:14:51
Żeby zamknąć usta tym wszystkim, którzy wykorzystywali tą sytuację, by oskarżać Pawła i jego współpracowników o to, że wykonują swoją służbę dla pieniędzy.
00:15:07
Niestety, tak jak dzisiaj.
00:15:09
Taki w tamtych czasach nie brakowało ludzi, którzy rzeczywiście.
00:15:15
Wierzyli, że z pobożności można ciągnąć zyski.
00:15:22
Byli starsi niektórzy, którzy.
00:15:29
I Paweł, kiedy pisze o starszych, to przestrzega.
00:15:35
Żeby nie ustanawiać starszymi ludzi, którzy są chciwi zysku.
00:15:41
Którzy są chciwi na pieniądze?
00:15:46
Więc tutaj ta sytuacja. Paweł jest świadomy.
00:15:49
Że pewni ludzie mogą ją wykorzystać, żeby zaatakować Pawła, zaatakować jego współpracowników i czytając pierwszy i 2 list do koryntian, szczególnie ten 2 list do koryntian.
00:16:05
Możemy się doczytać tego, że takie oskarżenia już padały.
00:16:11
Że już jacyś ludzie domniemywa lee tam nie mieli podstaw do tego, ale wystarczy, że.
00:16:17
Wydawało im się.
00:16:19
Domniemywa Lee, że coś jest nie tak, już to rozpowiadaj.
00:16:26
A więc te wiersze pokazują nam, jakiego rodzaju środki ostrożności.
00:16:32
Podejmuje Paweł czy podejmowali chrześcijanie w pierwszym wieku, aby zapewnić odpowiedzialne podejście do dostarczenia znacznej sumy pieniędzy potrzebującym?
00:16:48
Paweł, zauważcie mówi o to, że staramy się robić to, co jest słuszne nie tylko w oczach pana.
00:16:59
Ale także w oczach ludzi 21 wiersz.
00:17:04
Paweł wie, że to co robią?
00:17:07
Przed Bogiem jest słuszne i jest czyste i jest sprawiedliwe, ale Paweł upewnia się.
00:17:14
Że to co robią też będzie w oczach wszystkich ludzi takie.
00:17:20
Że nikt nie będzie miał tam jakiś podejrzeń.
00:17:24
Że sprawa będzie słuszna w oczach ludzi używa tutaj takiego czasownika, kiedy mówi, staramy się, to jest to czasownik, który oznacza myśleć o czymś wcześniej.
00:17:39
Innymi słowy planować z wyprzedzeniem.
00:17:46
A więc Paweł tutaj dokładnie rozważa, jak to zrobić. Planuję.
00:17:54
To nie jest tak, że tylko czasami wiecie, niektórzy ludzie tak myślą i tak to przedstawiają. Takto takto nauczają nawet, że w pierwszym kościele to Wszystko było takie spontaniczne, że Wszystko było takie, że Duch ich dzień po dniu prowadził i oni nic nie planowali. Po prostu tak Duch ich prowadził i Wszystko się działo.
00:18:18
Ale tak nie jest.
00:18:20
To jest fałszywy obraz pierwszego kościoła. Widzieliśmy już w pierwszym liście do koryntian. Paweł przedstawiał Kory indianom swoje plany odwiedzenia, ich odwiedzenia Macedonii i tak dalej.
00:18:33
Później w tym, że w tym liście widzieliśmy jego tłumaczenie się, dlaczego tak się nie stało. Jak planował wyjaśnianie, jakie były przyczyny tego, że musiał zmienić te plany.
00:18:45
I mówi o tym, że o pewnych rzeczach nie wie, że jeszcze nie jest pewien, czy zrobi tak, czy zrobi inaczej, ale rozważa, planuję, przygotowuje się.
00:18:57
Więc tutaj i dla nas jest lekcja, kochani byśmy nie traktowali, że Wszystko dzieje się spontanicznie i automatycznie tak po prostu się wydarzy. Są rzeczy, które musimy przemyśleć, rozważyć, zaplanować.
00:19:17
Tutaj to wcześniejsze planowanie było potrzebne, aby właśnie między innymi uniknąć krytyki odnośnie tego, w jaki sposób ta ofiara była gromadzona.
00:19:31
I w jaki sposób później miała być dalej przekazana?
00:19:36
A więc zrozumiałe jest, że Paweł zachowywał należną szczególną ostrożność.
00:19:44
Tak jak powiedziałem, jego krytycy byli bardzo szybcy, aby sugerować, że zbiórka była jakimś ukrytym sposobem materialnego zysku dla Pawła i jego współpracowników.
00:20:01
Co więcej, pieniądze, które chodziły, o które chodziło tutaj, stanowiły znaczącą kwotę.
00:20:10
To nie była jakaś mała suma, ale zebrane z tych wszystkich zborów pieniądze na przestrzeni roku.
00:20:17
Były znaczącą sumą.
00:20:20
O tym 20 wiecznemu.
00:20:22
Paweł spodziewa się hojnej obfitej ofiary.
00:20:27
Co skłania go do zrobienia wszystkiego, co trzeba, aby zagwarantować bezpieczną.
00:20:34
I wolną od podejrzeń, zbiórkę i dostawę całej kwoty do rąk potrzebujących.
00:20:45
Wiemy, że zazwyczaj Apostoł Paweł zajmował się tym, co właściwe w oczach Boga i to często podkreślał.
00:20:54
Że jest świadomy tego, że jego życie jest właściwe przed Bogiem, że jego służba jest właściwa przed Bogiem.
00:21:02
Ponieważ ludzie często go nie rozumieli, ludzie go często krytykowali, atakowali go i Paweł mówi, mam Czyste sumienie przed Bogiem.
00:21:11
I wiem, że to co robię, robię dla niego i nie ma w mojej służbie w mojej pracy niczego ukrytego niczego haniebnego, niczego podstępnego, ale niestety ludzie często go krytykowali.
00:21:24
Paweł nawet nie zajmował się wielką obroną przed tą krytyką, chyba że było to konieczne, aby tak naprawdę bronić Ewangelii, którą głosił, bo wiadomo, że ta krytyka, która uderzała w niego, uderzała też pośrednio w ewangelię, którą głosił.
00:21:42
Ponieważ jeśli zdyskwalifikuje my, jeśli z dyskredytuję my.
00:21:46
Głosiciela Ewangelii to automatycznie dyskredytuje my ewangelię, którą głosił, więc Paweł tylko w tej mierze, w jakiej musiał to robić, to robił, ale generalnie nie poświęcał wiele uwagi swoim krytykom. Natomiast w tej kwestii widzimy, że chce się upewnić, że nie będzie żadnych podejrzeń.
00:22:09
Nasze życie.
00:22:11
I nasza służba są nierozłącznie ze sobą związane.
00:22:19
To, w jaki sposób żyjemy?
00:22:23
I w jaki sposób służymy, jest też nierozłącznie związane z tym, w co wierzymy.
00:22:33
ITS ogłosimy.
00:22:37
To jest niezwykle ważne, żebyśmy widzieli całe nasze życie jako życie świadectwa.
00:22:45
Pan Jezus, kiedy odchodził, powiedział do swoich uczniów.
00:22:49
Będziecie o mnie świadczyć?
00:22:52
Tak powiedział.
00:22:58
Nie powiedział, będziecie o mnie świadczyć?
00:23:00
Powiedział, będziecie moimi świadkami?
00:23:06
Jest różnica między świadczeniem o jezusie a byciem jego świadkiem.
00:23:13
Oczywiście świadczenie o nim jest częścią bycia świadkiem.
00:23:20
Ale bycie świadkiem to coś więcej niż tylko świadczeń.
00:23:25
Możesz wyjść na ulicę?
00:23:28
I świadczyć o jezusie.
00:23:31
A następnie swoim postępowaniem i swoim życiem zaprzeczać, że wierzysz w to, o czym świadczy.
00:23:40
Więc pan Jezus jest zainteresowany tym, żebyśmy byli jego świadkami we wszystkim.
00:23:48
W tym jak traktujemy innych ludzi?
00:23:53
W tym jak pracujemy, jak wykonujemy nasze zawodowe obowiązki.
00:23:58
W tym jak obchodzimy się z danymi nam przez Boga finansami.
00:24:05
We wszystkim, jak spędzamy wolny czas?
00:24:10
To Wszystko jest albo nie jest świadectwem.
00:24:14
Tego, czy należymy do Jezusa?
00:24:17
Więc całe nasze życie jest istotne, każda sfera naszego życia jest istotna, bo jesteśmy świadkami.
00:24:25
Dla naszych najbliższych.
00:24:27
Dla naszej żony, dla naszego męża, dla naszych dzieci, dla naszych rodziców, dla naszych sąsiadów, dla ludzi, z którymi pracujemy.
00:24:37
Nawet jeśli nie otwieramy naszych ust, jesteśmy.
00:24:41
Świadkami czegoś lub kogoś?
00:24:49
Zawsze znajdą się tacy.
00:24:52
Którzy będą oceniać?
00:24:56
Krytykować lub chwalić.
00:25:01
Wymagania Chrystusa.
00:25:04
Na podstawie życia.
00:25:06
Które wiedziemy?
00:25:08
Pan Jezus powiedział, żebyśmy tak postępowali.
00:25:12
Aby ludzie wokół nas.
00:25:15
Nie Przeklinali Boga.
00:25:17
Ale żeby co, żeby chwalili naszego ojca, który jest w niebie.
00:25:23
Tak mamy postępować.
00:25:27
Natomiast kiedy Paweł pisze List do Rzymian, mówi o niektórych o Żydach tam konkretnie, którzy postępują w taki sposób, że poganie Bluźnią imieniu Boga.
00:25:43
Albo nasze życie jest życiem świadectwa.
00:25:47
Które przynosi Bogu chwałę i ludzie, patrząc na nas, nawet jeśli nam złorzeczą, nawet jeśli nas obgadują, nawet jeśli o nas źle mówią, to widząc nasze pobożne, sprawiedliwe życie czytamy, będą chwalili Boga.
00:26:03
I do tego jesteśmy wzywani, aby śmy także byli tak postępowali i Paweł był świadomy, że ta kwestia zbiórki pieniędzy jest jednym z takich widocznych elementów.
00:26:14
Któremu ludzie będą się przyglądać?
00:26:17
I albo stanie się to jakąś jakimś punktem zapalnym krytyki sporów, kłótni, oskarżeń, jakiejś pomówień.
00:26:28
Albo będzie zrobiona w taki sposób?
00:26:33
Krytycy będą mieli zamknięte usta.
00:26:36
A inni widząc to, co tam się dzieje, będą chwalili Boga i o.
00:26:39
To Pawłowi tu chodzi?
00:26:42
Paweł szuka tego, co jest słuszne w oczach ludzi w tym sensie.
00:26:46
Nie to żeby teraz się ludziom przypodobać. Nie, to wiecie, że teraz trąbić na wszystkie strony, ile to my pieniędzy dajemy ubogim nie o to chodzi, bo wiemy, że pan Jezus przestrzega przed taką postawą, żebyśmy teraz chwalili się ile to na misję dajemy, ile tam dajemy, ile tam dajemy.
00:27:03
Mamy to robić w taki sposób?
00:27:05
Ukryty skromne, ale tutaj w tej kwestii rozumiemy, że właśnie z powodu tych różnych zagrożeń z powodu tych różnych krytykantów Paweł podejmuje wszelkie środki ostrożności, żeby nie być dla nikogo zgorszeniem ani powodem do jakiejś pomówień.
00:27:29
Jak widzimy w wierszu 20 dalej nie czytaliśmy, a czytaliśmy ten fragment, a tutaj w 20 wierszu widzimy, że ostatecznym celem tej zbiórki było oddanie czci panu.
00:27:45
To było nadrzędnym celem.
00:27:47
Żeby uczcić Boga wpośród tego dawania i wspierania.
00:27:54
Trudno byłoby osiągnąć ten cel.
00:27:59
Procesowi tej zbiórki.
00:28:01
Towarzyszyły jakieś podejrzenia?
00:28:05
Już w pierwszym liście do Koryntian Paweł mówił o tych środkach ostrożności, które podjęli jako apostołowie w czasie gromadzenia tych pieniędzy.
00:28:16
Zauważmy tutaj, że Paweł nalegał, aby ta zbiórka miała miejsce przed jego przyjściem.
00:28:25
Tak aby on sam nie był zaangażowany w ogóle w zbieranie tych pieniędzy. O tym mówił też w pierwszym liście do Koryntian 16 Rozdziale i 2 wierszu.
00:28:35
Żeby oni wcześniej przygotowali te pieniądze, a nie dopiero.
00:28:39
Jak on przyjdzie?
00:28:43
No dlatego właśnie, że nie chciał na nich wywierać presji.
00:28:48
Chciał, żeby to był dobrowolny dar, a nie rząd raz przyjedzie i będzie musiał pokazywać im zdjęcia głodujących dzieci w Jerozolimie będzie musiał teraz jakoś na nich emocjonalne jakiś świecie wpływ wywierać, jak to się dzisiaj często dzieje przy zbiórkach pieniędzy? Paweł tego nie chciał.
00:29:09
Przedstawił im potrzebę, kiedy był między nimi.
00:29:14
I oczekiwał, że teraz oni sami się przygotują. Będą co tydzień odkładali po trochę, po trochę, po trochę, po trochę, aż się uzbiera.
00:29:24
Kiedy przyjdzie, dar będzie gotowy?
00:29:27
A nie, że wtedy dopiero będzie musiał im Wszystko od nowa tłumaczyć i wzywać ich do tego.
00:29:36
Paweł dodaje dodatkowy środek ostrożności wysyłając właśnie tych zaufanych braci.
00:29:44
Posyłając tytusa, który jak widzieliśmy z ochotą.
00:29:50
Udaje się do nich, nie trzeba było go nawet wiele zachęcać i dodatkowo Paweł jeszcze posyła tych 2 braci.
00:30:00
Których tutaj niewiele wiemy, których nie wymienia z imienia.
00:30:06
Którzy są wysłannikami zborów w Macedonii.
00:30:12
Kiedy Paweł tutaj mówi?
00:30:15
O tej trosce, którą tytus ma w sercu czy tą gorliwość, którą tytus ma w sercu w 16 wierszu widzimy, że.
00:30:27
Paweł mówi, że to Bóg włożył w serce tytusa tą samą troskę, którą Paweł miał o nich, a więc nie jest to tylko wiecie, jakiś taki ludzki sentyment w postawie tytusa, że on pojechał i kordianie tam zastawili przed nim obficie stół i tak go polubili. On takich polubił. Myślę, że to było jakąś częścią, bo tytus rzeczywiście został przez nich bardzo dobrze.
00:30:58
Wcześniej, jak opowiadał Pawłowi o tym serdecznym przyjęciu, które kordianie mu zgotowali, ale tutaj jest coś więcej.
00:31:06
Tu właśnie jest ta bliskość z Bogiem.
00:31:11
Wierzę modlitwa o koryntian, która zaowocowała tym, że że Bóg nie Paweł, ale Bóg włożył do serca tytusa.
00:31:21
Tą gorliwość o Krynki?
00:31:24
I tak jest kochani bracia i siostry, kiedy my.
00:31:29
Jesteśmy czegoś uczestnikami w naturalny sposób, do tego nie trzeba nawet bycia napełnionym duchem świętym w naturalny sposób. Jeżeli z kimś mamy kontakt, jeżeli mamy w sobie troszkę człowieczeństwa, to to rodzą się pewne więzy. Rodzi się jakaś sympatia i tak dalej.
00:31:50
Rodzą się więzi. Tak, dziękuję. Nie więc.
00:31:57
Natomiast w kościele jest coś więcej.
00:32:02
Niż tylko te rzeczy, które my sami jako ludzie jesteśmy w stanie sobie dać i tak naprawdę, no jeśli to tylko jest, no to zdecydowanie jest jakiś problem.
00:32:15
My potrzebujemy tej pracy Ducha Świętego w naszych sercach, który wlewa w nas bożą miłość, który daje nam gorliwość o siebie i w jaki sposób?
00:32:27
Się to dzieje.
00:32:28
Jestem przekonany, że dzieje się to częściowo przez naszą wzajemną Wspólnotę, ale myślę, że nade Wszystko dzieje się to, gdy modlimy się o siebie wzajemnie.
00:32:41
Gdy naprawdę modlimy się o braci i siostry i teraz chciałbym wam zadać pytanie, kochani, bracia i siostry czy regularnie modlicie się?
00:32:52
O innych braci i siostry jeszcze tylko jak siostra Asia wam przyśle smsa, że ten czy tamten jest chory.
00:32:59
Dzięki Bogu za siostrę Asię i za to, że przysyła nam te smsy i mam nadzieję, że wracamy do nich i modlimy się o tych potrzebujących, ale czy to jest?
00:33:11
Czy czy naprawdę wiemy o potrzebach, jakie są pośród nas? Czy znamy braci i siostry na tyle, żeby gdzieś tam mieć ich zapisanych? Jeśli trzeba, jeśli macie taką pamięć jak moja, żeby wracać i modlić się.
00:33:27
Wołać do Boga.
00:33:29
O braci i siostry.
00:33:31
A nawet jeśli nie znamy ich potrzeb.
00:33:33
Nawet jeśli nie wiemy akuratnie w czym philco dzisiaj potrzebują, czy mamy tę ten zwyczaj?
00:33:41
By modli się o tych, których Bóg nam dał tutaj w tej rodzinie, którą tworzymy.
00:33:48
Czy mamy tę troskę modlitwy i wierzę, że jeśli mamy tę troskę modlitwy, to stego też płynie.
00:33:55
Gorliwość o innych stego też ta boża gorliwość już nie ta nasza.
00:33:59
Ale ta właśnie, którą Duch wkłada?
00:34:04
Widzimy Apostoła Pawła, który czasami gdzieś tam nam daje takie sygnały on też się z tym nie odnosi. On się tym nie chwali, nie pyszni się tym, ale gdzieś tam daje nam sygnały, że dniem i nocą modli się o.
00:34:18
Ten zbór o tych braci i widzimy na końcu jego listów. Jak wymienia niektórych, zmienia pozdrawia tego tamtego i mówi o tym, jak mu są bliscy.
00:34:30
Skąd to Wszystko?
00:34:32
No właśnie stego stego jego apostolskiego ojcowskiego, kochającego serca.
00:34:39
Ale wierzę, że to nie powinno być tylko udziałem starszych.
00:34:45
Oczywiście to musi być naszym udziałem, ale też wierzę, że powinno być to udziałem każdego brata i siostry.
00:34:53
Że troszczymy się o siebie, że modlimy się o siebie, że pamiętamy o sobie.
00:35:07
Fakt, że tytus widział?
00:35:10
Jeden odwiedzenia koryntu tak krótko po ostatniej wizycie.
00:35:17
Świadczy też o tym, że znaczenie tej zbiórki i wkładu koryntian w tę zbiórkę.
00:35:27
Wykraczało poza zaspokojenie ekonomicznych potrzeb.
00:35:34
Tego rodzaju ofiara do nawróconych pogan była konkretną manifestacją.
00:35:44
Jedności kościoła w chrystusie.
00:35:49
Przez wieki Żydzi byli wyjątkowym narodem.
00:35:57
Przez wieki tylko oni mieli udział w szczególnym przymierzu z Bogiem.
00:36:05
Wyróżniali się od wszystkich innych narodów. Zresztą Bóg to też wielokrotnie podkreślał, że oni są jego szczególnym wybranym ludem.
00:36:16
Natomiast wraz z przyjściem nowego przymierza.
00:36:20
Czytamy, że już nie masz Żyda y.
00:36:24
Ale jesteśmy.
00:36:27
Również chociaż nie Grecy, Słowianie, ale czytamy, że w chrystusie już nie masz tej bariery między Żydami i całą resztą.
00:36:38
Wszyscy w chrystusie mają ten sam przystęp do Boga i wszyscy stanowią jedność. Natomiast jeśli czytacie uważnie dzieje apostolskie, widzicie, że ta jedność nie była tak oczywista nawet dla wierzących.
00:36:54
W Jerozolimie.
00:36:58
Bóg musiał dać Piotrowi specjalne objawienie z nieba, żeby nie nazywał Pogan nieczystymi.
00:37:05
Kiedy przyszli poganie i za stukali wiecie do domu Piotra, żeby z nim zaprosić go do domu korneliusza. Gdyby nie to widzenie, Piotr prawdopodobnie by tam nie poszedł.
00:37:17
Bóg musiał.
00:37:19
Objawić mu to, że nie ma już nieczystego człowieka dla Boga w takim sensie, w jakim wcześniej poganie byli nieczyści dla Żydów.
00:37:29
Ale widzimy, że gdy Piotr idzie do Korneliusza i wraca, to jak bracia w Jerozolimie go przyjmują?
00:37:36
Krytykują go, że poszedł jac poganami, że rozmawiał z poganami mówi co ty piotrze wyrabiasz? i Piotr i musi tłumaczyć to Wszystko, jak to Bóg dał mu wizję z nieba i że on tam nie poszedł. Sam by też nie poszedł, ale że Bóg dał mu wizję i wiedział, że Bóg go tam posyła.
00:37:56
Jak usłyszeli, że Bóg dał im Ducha Świętego, tak jak im na początku to ich obiekcje?
00:38:04
Przynajmniej na jakiś czas.
00:38:06
Zostały zatrzymane, ale później czytamy w liście do Galacjan, że gdy Piotr udaje się i spotyka się z poganami, na początku jest z nimi, Wszystko jest dobrze, tak fil tam jedzą, trzymają się razem do momentu, kiedy nie przychodzą Bracia od Jakuba.
00:38:24
Jeżdżąc i nagle Piotr się od nich odłącza, przestaje.
00:38:27
Jeździć z nimi.
00:38:31
Ten kamień.
00:38:34
Ten wybraniec szczególny Pana Jezusa?
00:38:37
On ma problemy z poganami.
00:38:40
Ma problemy z jednością w chrystusie wierzy w to to nie to, że on w to nie wierzy, ale jak przychodzi co do czego, przychodzą Bracia z Jerozolimy, to gdzieś zaczyna się gubić.
00:38:49
Zaczyna się krygować, bać się ludzi, co oni powiedzą, jak oni zareagują, a więc widzimy, że ta sytuacja w pierwszego kościoła nie jest taka jak my dzisiaj czytamy. Wiecie, wszyscy jesteśmy jedno w chrystusie i.
00:39:02
Nie ma problemu dla nas, chociaż boleję nad tym, że nadal są zbory specjalnie dla Żydów.
00:39:09
Że, że te mieszane zbory Żydów i pogan są rzadkością.
00:39:14
Że Żydzi nawracający się do Chrystusa nadal tworzą swoją odrębną społeczność kościelną.
00:39:21
Z jednej strony staram się to rozumieć i powody, dla których to czynią, żeby pozyskać kolejnych Żydów, więc nie krytykuję tego, nie zrozumcie mnie źle.
00:39:30
Ale jest to jakimś odstępstwem, jednak wydaje mi się od tego nauczania pisma, które mówi, że jesteśmy jedno.
00:39:39
I ta zbiórka tutaj właśnie?
00:39:43
Właśnie taką demonstracją była możliwością zademonstrowania tego.
00:39:49
Że prawdziwie jesteśmy jedno, że troszczymy się jedni o 2, że to nie jest tak, że tam są Żydzi i niech Żydzi sobie radzą sami, a tu jesteśmy my Grecy i my mamy swoje problemy i my zajmujemy się swoimi problemami. Wierzę, że Apostoł Paweł, który sam był Żydem, ale był posłańcem do pogan.
00:40:10
Widział wielką możliwość w tym, co?
00:40:15
Ta zbiórka dawała.
00:40:18
Można ją było wykorzystać jako taką właśnie deklarację i manifestacje.
00:40:24
Tej wspólnoty i tej jedności, którą Żydzi i poganie mają w chrystusie.
00:40:32
Więc wydaje się, że też i tytus załapał to i stąd też ta jego gorliwość, żeby mieć udział w takim dziele.
00:40:41
Takiej manifestacji takiej deklaracji.
00:40:45
Oprócz tego zaufanego współpracownika tytusa widzimy, że Paweł wysyła właśnie tych 2 przedstawicieli Zborów z Macedonii o.
00:40:55
Potwierdzonej reputacji.
00:40:59
Uznanym autorytecie.
00:41:01
To nie są.
00:41:03
Jacyś tam bracia wzięci z tych zborów, ale czytamy tutaj o tych braciach.
00:41:10
Kim oni byli jacy to byli bracia?
00:41:15
Nie znamy ich imion, natomiast o tym pierwszym bracie czytamy, że został wybrany przez zbory.
00:41:24
Jest bratem chwalonym przez wszystkie zbory za swoją służbę dla Ewangelii.
00:41:36
A więc jest to brat, który normalnie zajmował się najwyraźniej głoszeniem w Ewangelii i.
00:41:42
To w wielu zborach.
00:41:45
I tego brata, oni mówią, My chcemy, żeby on nas reprezentował.
00:41:50
Ufamy mu znamy go wiemy cosco on wierzy, wiemy, co on głosi.
00:41:57
Myślę też wiedzieli, jak żyję.
00:42:00
I mówią, My chcemy tego brata, żeby on szedł.
00:42:03
Więc to jest pierwszy brat 2, który też tutaj nie jest wymieniony. Zmienia, ale jest opisany przez Pawła na 2 sposo.
00:42:11
Czytamy w wierszu 22, że niejednokrotnie okazał się.
00:42:18
Gorliwy albo dosłownie sprawdzony, bo Paweł tutaj używa takiego czasownika, który oznacza sprawdzić w celu ustalenia czyjejś wartości lub autentyczności.
00:42:32
A więc można powiedzieć, że to jest wypróbowany brat i Paweł mówi, że nie tylko raz, ale na wiele sposobów.
00:42:41
W wielu sytuacjach został wypróbowany.
00:42:47
Za każdym razem.
00:42:49
Ten brat okazał się.
00:42:52
Bratem okazał się naśladowcą Chrystusa.
00:42:56
Okazał się gorliwy i wierny chrystusowi.
00:43:00
I bracia mówią, chcemy, żeby ten też.
00:43:04
Ten jest wypróbowany w wielu różnych sytuacjach, a więc widzimy, że te wybory pracowników nie są takie. Wiecie, zagłosujmy, kto jest chętny?
00:43:15
Tylko tutaj w tego typu kwestiach widzimy, że Bracia przykładali uwagę do tego, kto to ma być. Pamiętacie podobną sytuację? Bardziej znaną myślę w dziejach apostolskich, gdzie mamy tych 7 diakonów do usługiwania przy stołach.
00:43:33
Czytamy, że wybrali ludzi pełnych Ducha Świętego.
00:43:36
Pełnych mądrości.
00:43:38
Do takiej posługi nie pierwszych lepszych.
00:43:42
Dzisiaj niestety widzę w kościele taką tendencję do wysyłania.
00:43:49
Do wysyłania ludzi z pierwszych klas do zadań, które w Biblii wykonywali Apostołowie.
00:43:59
Wiele kościołów ma taką wizję i taką koncepcję, że jak człowiek się nawraca.
00:44:04
Zostaje napełniony duchem Świętym. To może robić Wszystko, co robili apostołowie może uzdrawiać chorych, może wypędzać demony.
00:44:14
Może głosić Ewangelię ludzie, którzy zupełnie nie są do tego przygotowani ani duchowo, ani mentalnie.
00:44:21
Ale dzisiaj jest taka tendencja, by takich ludzi rzucać na głęboką wodę, zachęcać ich do służby na ulicy i tak dalej.
00:44:30
Ja nie przeczę, że czasami Bóg w swej łasce nad zgubiony mi nawet takimi się posłuży, ale z pewnością nie jest to wzorzec, który znajdujemy w nowym testamencie.
00:44:42
Widzimy wzorzec posyłania ludzi i ustanawiania ludzi do różnych posług, którzy są sprawdzeni.
00:44:51
Którzy są przygotowani?
00:44:53
Którzy posiadają duchową pozycję, w tym sensie nie to, że mają jakąś pozycję w kościele, ale są ludźmi pełnymi ducha, pełnymi życia Bożego, którzy mają owoc życia w swoim postępowaniu.
00:45:11
I takich ludzi.
00:45:12
Widać do różnych zadań. Tutaj wydawałoby się, co to tam przenieść pieniądze?
00:45:16
Każdy to może zrobić, nie trzeba tutaj być w głosicielem Ewangelii czy sprawdzonym w różnych sytuacjach. No oni tak nie myśleli.
00:45:25
Oni tak nie myśleli. Oni uważali, że to takich ludzi należy typować od tego typu pracy.
00:45:32
I Paweł też posyła swojego najbliższego współpracownika.
00:45:36
Miał 2 Tymoteusza i tytusa bardzo bliskich mu współpracowników. Jednego z nich posyła, że wyszedł.
00:45:45
A więc.
00:45:47
I my kochani.
00:45:49
Starajmy się być takimi ludźmi, dokładamy wszelkich starań.
00:45:54
Żeby być ludźmi gorliwymi w służbie Bogu, być ludźmi, którzy właśnie tak jak mówiłem wcześniej, przykładają rękę do wszelkiego dobrego dzieła, jeśli mamy możliwość.
00:46:09
Jeśli mamy taką możliwość, ja nie mówię, nie chciałbym, żeby ktoś z was mówi, kto mieszka daleko, żeby teraz przyjeżdżał datę.
00:46:15
Mówię o tych miejscowych, głównie o tych, którzy mają blisko. Jeśli macie możliwość przyłożyć się, nie mówię, że w każdą sobotę, ale co pewien czas, chociaż zadeklaruj ć się bądźcie, przyłóżcie rękę do swojego działa.
00:46:28
Niech to nie będzie za niskie dla was posprzątanie fil umycie łazienki, zrobienie porządku tutaj, czy pomóc w wyniesieniu czegoś po sprzątaniu.
00:46:38
Nie są rzeczy zbyt małe dla nas, dla nikogo z nas.
00:46:43
Jeśli w takich rzeczach nie potrafimy być wierni, nie potrafimy okazać się godni zaufania i i gorliwi, to któż nam powierzy większe rzeczy?
00:46:54
To tak działa, kochanie?
00:46:57
W tym się sprawdza w małych rzeczach.
00:46:59
Nasza gorliwość, nasza autentyczność.
00:47:04
Mówimy, że wierzymy.
00:47:07
Więc rozważaj my te rzeczy naprawdę bądźmy ludźmi spolegliwym bądźmy ludźmi poświęconymi.
00:47:16
I tam, gdzie możemy?
00:47:18
Przykładamy rękę do wszelkiego dobrego dzieła, do tego jesteśmy wzywani w Bożym słowie.
00:47:29
Zauważcie też, że Paweł nigdy nie traktował innych braci.
00:47:37
Jako swoich podwładnych.
00:47:42
Paweł nigdzie nie stawia siebie ponad tymi braćmi.
00:47:46
O których mówi, który gdzieś tam posyła, których rekomenduje, który chwali, zauważcie, że Paweł nazywa ich swoimi współpracą.
00:48:04
Nie ma hierarchii w pierwszym kościele.
00:48:08
I nie powinno być hierarchii w kościele 21 wieku.
00:48:16
Bycie starszym pasterzem czy pastorem, jakby to zwał?
00:48:21
Nie jest formą hierarchii.
00:48:24
Nie powinno być, czasami niestety jest.
00:48:27
Ale nie powinno być.
00:48:29
To są służby.
00:48:31
Bycie ewangelistą, bycie pasterzem, nauczycielem.
00:48:36
To nie są, to nie są formy wywyższenia ludzi ponad innych.
00:48:41
Wręcz przeciwnie, pan Jezus mówi, że ci, którzy są naprawdę wielcy.
00:48:45
To są właśnie ci, którzy są najbardziej uniżony mi sługami.
00:48:50
A więc te te te te określenia pasterz nauczyciel, ewangelista. To są określenia dla sług.
00:49:00
Dla tych, którzy służą, a nie ty ci, którzy władają.
00:49:05
Jak słyszę o władzy Kościoła, to mnie trzęsie.
00:49:09
Jest tylko jedna władza w kość.
00:49:12
Jest tylko jeden, pan i władca Jezus Chrystus, żadni ludzie nie mogą być w żadnej władzy kościoła. Nie ma czegoś takiego jak władza Kościoła w sensie ludzkim są tylko słudzy Kościoła.
00:49:24
Są tylko współpracownicy Chrystusa, który jest arcy pasterzem.
00:49:30
A cała reszta jest.
00:49:32
Pod pasterzami, jeśli tak można powiedzieć.
00:49:35
Są tymi, którzy pasterzu ją w jego imieniu.
00:49:39
I tak musimy to widzieć, kochani nie patrzmy na żadnego człowieka jako naszego zwierzchnika, jako naszą jakąś władzę.
00:49:49
Nie jest tylko jeden pan, któremu podlegamy, natomiast Bóg powierza pewien autorytet. Pewien zakres służby pewnym ludziom i to musimy dobrze rozróżniać.
00:50:01
Nie mówimy o władzy?
00:50:03
Ale mówimy o służbie i o pracy dla niego. i Paweł też tutaj nie widzi siebie jako tego właśnie największego szefa organizacji misyjnej.
00:50:12
I znowu teraz nie chciałbym, żeby ktoś zrozumiał, że atakuje. Wiecie, organizacje misyjne ich jakąś tam hierarchię absolutnie tego nie robię.
00:50:21
Fil, jeżeli to Wszystko jest tylko pewną formalnością, która jest niezbędna w jakiejś organizacji formalnej, to nie mam z tym problemu.
00:50:31
Natomiast jeśli się to przeradza w formę władzy, to mam z tym problem, bo nikt czegoś takiego nie widzę w nowym testamencie.
00:50:40
Czasami zastanawiam się nad tą pracą armii zbawienia, jak tam mieli tych generałów i pułkowników i innych fil tak jak w wojsku to zorganizowali.
00:50:53
I znowu nie chcę tego krytykować, bo wiem, że Bóg dokonał wielkich rzeczy i być może nadal dokonuje jeszcze w jakiś częściach świata.
00:51:00
Chociaż wydaje się, że to już umiera powoli, ale wykonał. Wierzę wielką pracę. Przez to natomiast nie mam pojęcia, jak oni do tego doszli. Jak oni to zorganizowali? Zresztą słuchałem niedawno biografii tego człowieka i jego żony, więc oni byli rzeczywiście takimi.
00:51:16
No nie mieścili się w ogóle w niczym nie mieli po prostu swoje koncepcje. Zarówno on jak i ona i działali po prostu tak uważali.
00:51:24
Tak robili niekoniecznie z Biblii to brali, ale Bóg się tym posłużył, bo mieli wielką miłość do niego i gorliwość, więc wiemy, że Bóg się różnymi rzeczami posługuje i teraz można to przedstawić jako kontrargument, więc ja się nie chcę z tym kłócić i nie chcę teraz tutaj dyskutować. Chcę patrzeć na to jak Biblia mnie uczy na to jak Apostoł Paweł tutaj podchodzi do swoich współpracowników.
00:51:46
I nie widzę tutaj szefa i podwładnych. Widzę tutaj braci.
00:51:52
Braci, którzy razem się modlą, razem pracują, szanują się, mają do siebie zaufanie i wzajemnie się wspierają w tej pracy.
00:52:03
To, że Paweł go posyła, to jak widzimy tutaj nie oznacza, że Paweł mu karza on biedny.
00:52:09
No Paweł kozioł, to ja widzę.
00:52:11
To to nie tak on widzimy soho tą z radością zapałem.
00:52:18
Paweł Paweł tutaj tylko wyjaśnia Koryntian ą, jak to jest zorganizowane.
00:52:23
Więc nie bierzmy tych słów, nie wyrywaj my ich w kontekstu, że Paweł kogoś posłał, czy gdzieś kogoś wyznaczyli i tak dalej i nie, nie budujmy na tym hierarchii.
00:52:34
Bo mamy wiele innych miejsc, które wyraźnie nam mówią, że w kościele nie ma hierarchii.
00:52:40
Dlatego powiedziałem.
00:52:42
Będzie to dla mnie porażką, jeśli będziemy musieli kogoś wyznaczać.
00:52:48
Bo to tak, jakbyśmy my mieli teraz decydować o tym, co kto ma robić zamiast bracia i siostry ochotnie co się robią.
00:52:58
Więc yy Adam rozważymy twoją Radę i będziemy tutaj. Być może musieli o tym porozmawiać zborze. Może jest nam to potrzebne, może nie umiemy się zorganizować.
00:53:07
Nie wiem, może nam jest to potrzebne na zasadzie, że jak już to jest wpisane gdzieś tam, to się wtedy będziemy tego trzymać.
00:53:13
A jak nie jest nigdzie wpisane, no to luz blus i nic nie czujemy. Nie musimy o tym porozmawiać, coś z tym zrobić, ale.
00:53:22
Nie chciałbym, żeby to kazanie w ten sposób zostało odebrane jako wiecie, teraz rozwiązanie problemu w sobotę to to nie nie w tym kierunku. To tylko takie żywe odniesienie i jakaś ilustracja, którą myślę tutaj wszyscy dobrze widzimy więc stąd.
00:53:38
Ważę się do tego odwoływać.
00:53:43
Apostoł Paweł, wręcz mówiąc o tych braciach przedstawicielach macedońskich zborów używa terminu apostołowie.
00:53:54
On nazywa tych braci apostołami.
00:53:59
Wiecie, że ten termin apostołowie w nowym testamencie ma zarówno wąskie, jak i szerokie zastosowanie. Mamy to wąskie zastosowanie do 12 apostołów.
00:54:12
Z których jeden okazał się zdrajcą i później Paweł zajmuje jego miejsce.
00:54:17
I ci są nazywani w takim ścisłym, fundamentalnym sensie Apostołami Jezusa Chrystusa, natomiast ten termin pojawia się też w innych miejscach.
00:54:28
Na różnych innych posłanych, ponieważ to słowo Apostoł znaczy po prostu posłany.
00:54:36
Wysłany do jakiegoś zadania, więc znajdujemy te terminy w innych miejscach, nawet w liście do Rzymian, do Rzymian 16 7 mamy małżeństwo Andronika i Unię, którzy są nazywani apostołami i to jest brane dzisiaj jako argument przez tych, którzy chcą wprowadzać Kobiety za kazalnicę i czynić Kobiety pastorami. Mówiąc, proszę bardzo tutaj w liście do Rzymian Apostoł Paweł nazywa Andronika i Unię Apostołami.
00:55:06
Więc skoro junia mogła być apostołem?
00:55:09
No to nie może kobieta być pastorem i nie może kobieta nauczać i tak dalej.
00:55:15
No nie o tym tam jest mowa tam nie jest mowa o.
00:55:20
Apostolskie jako jakiejś pozycji w kościele jakiejś właśnie spełnionej funkcji w kościele. Tam jest mowa o tym, że oni są posłami kami, że zostali do czegoś wyznaczeni i posłani to Wszystko.
00:55:34
A więc branie wyrywanie tych słów z kontekstu w takim sensie, w jakim dzisiaj to jest przedstawiane, kiedy mamy wieki historii Kościoła, w którym widzimy zupełnie inne zrozumienie i zupełnie inną praktykę, a nagle w 20 wieku po całej tej rewolucji feministycznej i przewrocie, jaki nastąpił w świecie, kościół do tego się adoptuje i kościół to dzisiaj wprowadza.
00:56:00
W swoje funkcjonowanie, ale kiedy Apostoł Paweł tutaj mówi o apostołach jako tych posłańca ach greckich zborów nie mówi o tym, że oni są w gronie tych 12 apostołów, że sprawują funkcję apostołów. Tak dalej. Zakładają zbory. Mają to powołanie, których miało 12. Nie.
00:56:19
Po prostu mówi o ich powszechnym posłannictwie. W tym sensie wielu z nas może być apostołami, ale nie jesteśmy tymi apostołami, na których zasadza się kościół.
00:56:31
Czytamy, że on zasadza się na fundamencie proroków i apostołów kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus tych to jest zamknięta liczba, to jest zamknięta objawienie zamknięta służba natomiast jest wielu innych apostołów, sensie posłanych do różnych zadań i to też musimy rozumieć tą różnicę. Dlatego barnaba.
00:56:51
Jakub i inni mogli być nazywani apostołami.
00:56:58
Zupełnie zgubiłem się w czasie? Nie wiem.
00:57:01
Ile czasu mi zostało.
00:57:02
A ile już?
00:57:04
Już się kręcicie.
00:57:12
Żeby tylko jeszcze tutaj zakończyć, ale już dosłownie w paru słowach.
00:57:18
Chciałbym jeszcze tylko powiedzieć to, że że ci bracie ci 2 Bracia zostali tutaj wyróżnieni jako chwała Chrystusa. Zauważcie.
00:57:31
Mówi, oni są chwałą Chrystusa.
00:57:36
Cóż to za piękne określenie?
00:57:42
Czytamy, że wszyscy z natury jesteśmy pozbawieni Bożej chwały.
00:57:48
Nie odzwierciedla my chwały Boga w naturalny sposób potrzebujemy duchowego odrodzenia, potrzebujemy napełnienia duchem świętym.
00:57:59
I w naszym.
00:58:02
W naszej służbie na wzór Chrystusa.
00:58:05
Jako naśladowcy Chrystusa możemy być jego chwałą.
00:58:11
Nie tylko Paweł chlubi się tymi braćmi. Nie tylko zbory Macedońskie chlubią się tymi braćmi, ale sam Chrystus.
00:58:20
Jest odzwierciedlony w ich życiu i w ich służbie, w swojej chwale.
00:58:26
To jest świadectwo.
00:58:28
Które chciałbym mieć w swoim życiu i którego życzę każdemu z was kochani, bracia i siostry.
00:58:35
Żebyśmy byli chwałą Chrystusa?
00:58:38
Żeby to co robimy i jak to robimy, z jakim sercem, z jakim nastawieniem odzwierciedlało chwałę naszego pana?
00:58:47
Kiedy patrzymy na Jezusa, jaki obraz widzimy?
00:58:51
Widzimy obraz obraz chwały syna Bożego.
00:58:55
Tego, który jest z jednej strony panem panów i królem królów.
00:59:01
Jest lwem z pokolenia Judy, a z 2 strony jest pokornym barankiem.
00:59:07
Jest uniżonym, posłusznym ojcu we wszystkim.
00:59:12
Aż do śmierci, do śmierci na krzyżu.
00:59:16
Oby była i w nas kochani. Ta sama postawa, która była w jezusie chrystusie.
00:59:22
Postawa tych, którzy zostali obdarowani wszelkim błogosławieństwem niebios napełnieni świętym duchem Boga, aby czynić wielkie rzeczy w imieniu Boga, a jednocześnie.
00:59:36
Pełni cichego i uniżony tego pokornego serca.
00:59:42
Nie kłótliwi.
00:59:46
Krytykujący krytykanctwo.
00:59:50
Nie bojaźliwi.
00:59:52
Ale pełni.
00:59:54
Chwały Chrystusa.
00:59:56
Piękna Chrystusa.
01:00:00
Jak w tym?
01:00:02
Jak w tej organizacji zbierania pieniędzy?
01:00:07
Apostoł Paweł mieszcza te różne duchowe bogactwa, różne duchowe wskazówki.
01:00:13
Jak to słowo, które można tak szybko przeczytać i myśleć, że tutaj tylko jakieś organizacyjne sprawy są, że ono nie niesie żadnej duchowej treści, ale tak nigdy nie jest wśród wierzących.
01:00:29
Wszystko, co robimy, kochani?
01:00:31
Każdą małą rzecz, do której przykładamy rękę.
01:00:36
Jeśli jesteśmy ludźmi pełnymi Ducha Świętego?
01:00:39
Możemy czynić to dla Bożej chwały?
01:00:42
Możemy mieć udział w czymś, co ma wieczną zapłatę.
01:00:48
Apostoł Paweł mówi nam, że nawet jeśli.
01:00:53
Uczynimy najdrobniejszą rzecz.
01:00:56
W służbie dla pana to nie będzie zapomniane.
01:01:00
Pan Jezus mówi, jeśli nawet komuś Podasz kubek zimnej wody, taka mała rzecz.
01:01:07
Ale jeśli to zrobisz z właściwą postawą serca ze współczuciem z miłością z chęcią u błogosławienia.
01:01:15
To nie stracisz swojej zapłaty, to jest to coś chwalebnego w oczach, bo.
01:01:21
Więc pamiętajmy, kochani, że całe nasze życie Wszystko.
01:01:26
Czy jemy?
01:01:28
Czy pijemy czy cokolwiek czy inne?
01:01:32
Wszystko mamy czynić na Bożą chwałę, być jego chwal cami w każdym czasie, nie tylko kiedy tutaj śpiewamy pieśni i podnosimy modlitwy, bądźmy tutaj w walcami wyrażamy nasze uwielbienie i cześć dla Boga, ale na tym to się nie kończy.
01:01:48
Za chwilę, kiedy razem podamy sobie ręce, będziemy rozmawiać, będziemy albo chwalić Boga i budować i zachęcać brata siostrę.
01:02:00
Albo możemy burzyć.
01:02:02
Możemy zasiewać niewiarę, strach, niepewność.
01:02:07
Więc w każdym momencie, w każdej chwili.
01:02:11
Albo emanuje z nas życie?
01:02:14
Albo jesteśmy wonią Chrystusa?
01:02:18
Album robimy coś innego, Jezus mówi albo razem ze mną zbierasz.
01:02:25
Albo co?
01:02:30
Tymi którzy.
01:02:32
Jak ci tutaj bracia?
01:02:35
Którzy byli odbiciem chwały Chrystusa.
01:02:39
Żyjmy i postępujmy tak, żeby Bóg się mógł na nich lubić.
01:02:45
Powstaniu do modlitwy.
01:03:03
Kochany nasz panie.
01:03:06
Dziękujemy za twoje słowo, którego każdy fragment jest cenny. Każdy fragment jest bogaty w twoje treści.
01:03:17
Żadne twoje słowo nie zostało?
01:03:20
Rzucone na marne na próżno.
01:03:24
Nie nie, nie zdewaluowało się w czasie, ale to Wszystko, co czytamy, to Wszystko, co zostało nam spisane pod natchnieniem twego ducha, jest nam potrzebne.
01:03:38
Jest dla nas dzisiaj pouczające.
01:03:42
Możemy dzisiaj czerpać z tego naukę?
01:03:46
I prosimy Panie, byś da nam uszy do słuchania i otwarte szeroko oczy.
01:03:51
Abyśmy czytając TWE słowo, naprawdę uczyli się i przenosili to na grunt naszego życia.
01:03:59
Żeby nie była to wiedza, która jedynie gdzieś tam świta w naszej głowie.
01:04:06
Daj panie, by to słowo było naszym życiem.
01:04:10
Aby przerabiało się w nasze sprawiedliwe, miłe, tobie usłużne życie.
01:04:20
Dopomóż nam kochany panie w różnych praktycznych aspektach naszego życia, Wielbić ciebie i służyć tobie, prosimy o twoją łaskę w naszych waszym życiu.
01:04:32
Abyśmy i my byli pełni Twojej chwały.
01:04:35
Radośni gorliwi.
01:04:41
Prosimy o twoją łaskę o twoje działanie w każdym z naszych serc.

Skip to content