Łaska szczodrości

Paweł Jurkowski, starszy wejherowskiego kościoła, naucza Słowa Bożego. 8 rozdział II Listu do Koryntian porusza kwestię dzielenia się pieniędzmi z potrzebującymi. Jak wyglądała wielka zbiórka pieniędzy apostoła Pawła dla zboru w Judei?

Zakładki

00:002 List do Koryntian 8:1

Transkrypcja

Przepisywanie pliku audio jest automatyczne, dlatego zawierać może błędy, literówki i służy raczej do odnajdywania danego fragmentu kazania, niż do czytania go w formie tekstowej.

00:00:00
2 list do Koryntian 8 rozdział przeczytajmy pierwszych 9 wierszy stego rozdziału.
00:00:10
A teraz.
00:00:12
Pragniemy bracia.
00:00:14
Powiadomić was o łasce Boga?
00:00:18
Okazanej z wyborom w Macedonii.
00:00:23
Otóż pomimo ciężkiej próby.
00:00:27
Związanej z uciskiem.
00:00:30
Ich wielka radość.
00:00:33
I skrajne ubóstwo.
00:00:36
Zaowocowały ogromną hojnością.
00:00:42
Stosownie do swoich możliwości.
00:00:47
A nawet.
00:00:48
Czego Jestem świadkiem?
00:00:50
Ponad te możliwości.
00:00:56
Bardzo przy tym nalegając.
00:01:00
Prosili nas o łaskę.
00:01:04
Dopuszczenia ich do udziału w posłudze na rzecz świętych.
00:01:12
Posunęli się dalej, niż mogliśmy się spodziewać.
00:01:19
Oddali siebie panu?
00:01:22
A potem nam.
00:01:24
Za wolą Boga.
00:01:28
W związku z tym poprosiliśmy tytusa, aby jak rozpoczął.
00:01:35
Tak też dokończył między wami tego dzieła łaski.
00:01:42
U was zkolei.
00:01:45
Widzimy obfitość we wszystkim.
00:01:48
Wierze w słowie.
00:01:52
W Poznaniu.
00:01:53
W sumie ności względem różnych spraw.
00:01:57
I Z miłości.
00:01:59
Którą was darzymy?
00:02:02
Niech tej obfitości.
00:02:05
Nie zabraknie teraz w tym dziele łaski.
00:02:11
To, co mówię.
00:02:13
Nie jest żadnym rozkazem.
00:02:17
Chcę po prostu wskazać na zapał innych.
00:02:23
Aby wypróbować szczerość waszej miłości?
00:02:30
A znacie hojność naszego Pana Jezusa Chrystusa?
00:02:36
Wiecie, że on będąc bogaty?
00:02:42
Ze względu na was stał się ubogim.
00:02:47
Abyście wy.
00:02:49
Dzięki jego ubóstwu.
00:02:52
Stali się bogaci.
00:02:59
Paweł Apostoł spędził około 10 lat.
00:03:05
Na pozyskiwaniu funduszy na taco.
00:03:11
Zostało nazwane zbiórką jerozolimską.
00:03:16
Była to zbiórka, którą Apostoł Paweł przeprowadzał wśród zborów nawróconych Pogan.
00:03:26
Tak aby pomóc wierzącym w judi.
00:03:30
Którzy w wyniku klęski głodu w 2 połowie lat 40.
00:03:36
Przeżywali poważne trudności.
00:03:40
W dziejach apostolskich w 11. Rozdziale.
00:03:44
Od 27 wiersza.
00:03:47
Czytamy, że gdy apostołowie byli w antiochii.
00:03:52
Tam do antiochii, czyli na północ od Yy Ziemi obiecanej w krainie pogan. Antiochia jest i była pierwszym pogańskim zborem i tam apostołowie. Wtedy byli czytamy, że przyszedł do nich przyszli do nich prorocy z Jerozolimy.
00:04:10
I jeden z nich.
00:04:12
Imieniem Aga Bus zapowiedział pod wpływem ducha, że na całym świecie nastanie wielki głód.
00:04:23
I nastał on za panowania klaudiusza.
00:04:27
Co do uczniów natomiast.
00:04:30
Tyle, na ile każdego było stać?
00:04:34
Wszyscy postanowili wysłać pomoc braciom mieszkającym w judei.
00:04:42
Zgodnie z postanowieniem posłali ją starszym.
00:04:47
Za pośrednictwem Barnaby i Saula, a więc tutaj mamy pierwszy przykład pierwszego pogańskiego zboru, który słysząc o głodzie, słysząc o klęsce głodu na całym świecie, ale który szczególnie dotykał wierzących w Jerozolimie i w judei.
00:05:12
Tak jak mogli tyle, ile czytamy, każdego było stać.
00:05:17
Postanowili zebrać to, co mieli i posłać bracią w judei.
00:05:23
Paweł i Barnaba odbyli pierwszą podróż z pomocą finansową potrzebującym braciom w judei w 46 roku.
00:05:36
I przekazali tą pomoc, którą zebrali zborze WU antiochii. Później Apostoł Paweł, pisząc list do Galacjan opisuje krótko swoje spotkanie ze starszymi w Jerozolimie podczas tej wizyty.
00:05:52
I Paweł w liście do Galacjan w 2 Rozdziale i 10 wierszu mówi, że ci starsi zboru w Jerozolimie prosili nas, abyśmy pamiętali o ubogich.
00:06:05
I dalej Paweł dodaje, zawsze starałem się o tym pamiętać. Zawsze starałem się mieć to na uwadze.
00:06:14
Około 10 lat później.
00:06:17
Podczas 3 podróży misyjnej Pawła.
00:06:22
Apostoł Paweł pisze List do Rzymian, w którym opisuje rezultat swojej swoich wieloletnich wysiłków, zbierania pomocy finansowej dla potrzebujących braci w Jerozolimie i tak w liście do Rzymian w 15. Rozdziale od 25 wiersza mówi. Obecnie Jestem w drodze do Jerozolimy.
00:06:50
Idę ze wsparciem dla świętych przekazanym przez Macedonię.
00:06:58
Iah je.
00:07:00
Wiecie, gdzie jest Macedonia je chaja, prawda?
00:07:04
Jeśli zajrzycie na te stare mapy, to zobaczycie, że jest to starożytna Grecja.
00:07:10
Która była podzielona na 2 części.
00:07:13
Na północy, Macedonia.
00:07:16
Na południu achaja.
00:07:20
W Macedonii były takie zbory jak.
00:07:23
Te saloni K.
00:07:27
Brea a na południu.
00:07:33
I Paweł mówi, że.
00:07:35
Idzie z tą pomocą, którą zebrał?
00:07:40
Pomocą dla świętych przekazanym przez Macedonię i Achaja, czyli te wszystkie zbory w Grecji.
00:07:49
Uznały one za właściwe złożyć się.
00:07:54
Na potrzeby ubogich wśród świętych w Jerozolimie.
00:07:59
I słusznie mówi Paweł.
00:08:02
Bo rzeczywiście są ich dłużnikami.
00:08:06
Skoro poganie.
00:08:08
Dostąpili udziału w ich dobrach duchowych.
00:08:14
Nic nie przeszkadza.
00:08:16
Aby u służyli im dobrami materialnymi.
00:08:20
Ciekawa logika.
00:08:24
Dalej Paweł mówi po załatwieniu tej sprawy.
00:08:28
To znaczy, po doręczeniu im tego owocu, który został zebrany.
00:08:33
Wyruszę do Hiszpanii.
00:08:36
Drogą prowadzącą przez wasze strony, czyli Paweł Planował przez Rzym udać się do Hiszpanii i jak wiemy, udał się tyle, że już nie jako wolny człowiek, ale jako więzień cesarstwa rzymskiego za darmo zafundowali mu podróż do samego Rzymu, a później z tego, co tradycja kościoła nam mówi Paweł został uwolniony i ruszył dalej do Hiszpanii z Ewangelii, a więc te zamysły inaczej niż się spodziewał.
00:09:07
Ale się najwyraźniej z iść.
00:09:11
A więc w 57 roku.
00:09:15
Zebrane ze zboru w Macedonii i achai fundusze zostały dostarczone przez Pawła i grupę delegatów wybranych przez te greckie zbory.
00:09:29
I tego rodzaju wysiłek zbierania funduszy wymagał ogromnego nakładu czasu i energii.
00:09:39
I Zadajmy sobie pytanie, dlaczego Paweł to robił?
00:09:46
Po pierwsze dlatego, że.
00:09:49
Potrzeba braci i sióstr w judei była autentyczna.
00:09:57
Utrzymujące się niedobory żywności.
00:10:01
Podwójne opodatkowanie, ponieważ byli opodatkowani zarówno przez władzę żydowskie, jak i rzymskie.
00:10:09
Yy przeludnienie.
00:10:12
To Wszystko paraliżowało niestabilną gospodarkę judei.
00:10:17
Jeśli czytacie pierwsze rozdziały dziejów Apostolskich 2 4 rozdział widzicie tam entuzjazm pierwszego kościoła w Jerozolimie, gdzie wierzący sprzedawali swoje majętności i rozdawali wszystkim ubogim, tak jak potrzebowali.
00:10:35
Ale jak długo?
00:10:37
Coś takiego mogło mieć miejsce?
00:10:40
Sprzedawali sprzedawali, sprzedawali i w końcu już nie było co sprzedawać.
00:10:46
A ludzi przybywało.
00:10:52
Oni też wysyłali misjonarzy.
00:10:54
Którzy nieśli Ewangelię do samarii?
00:10:58
I po krańce Ziemi.
00:11:00
I oni też wspierali finansowo tych misjonarzy, a więc były potrzebne pieniądze na tą pracę misyjną.
00:11:07
Ponadto widzimy, że tam było wiele o.
00:11:14
Taka była wśród Żydów też mentalność, że na starość wielu z nich przeprowadzało się do Jerozolimy. Chciało tam umrzeć blisko świętego miasta, a więc liczba osób starszych.
00:11:28
Liczba osób bez środków do życia wzrastała w tej społeczności i widzimy, że ten kościół starał się nieść tą pomoc wdową.
00:11:38
Starszym osobom, potrzebującym osobom.
00:11:43
Ponadto zbór odwiedzało wielu gości z różnych stron. No bo wszyscy chcieli zobaczyć ten wielotysięczny zbór. Większość zborów w tych krajach, gdzie później Paweł podróżował, wydaje się było domowymi z borami. Były to niewielkie społeczności.
00:12:01
Natomiast tutaj mamy wielotysięczną społeczność.
00:12:07
Nawrócony głównie Szydłów.
00:12:09
I tam ludzie chcieli to zobaczyć. Chcieli by spotkać Piotra Jakuba, usłyszeć od nich te z pierwszej ręki, tej wieści o jezusie chrystusie, a więc też napływało wiele gości.
00:12:23
Których oni chcieli ugościć, chcieli przyjąć, okazać im braterską miłość.
00:12:29
Na to Wszystko były potrzebne środki.
00:12:33
Po 2.
00:12:35
Zbiórka pieniędzy na ubogich.
00:12:38
Była ważnym i widocznym wyrazem współzależności.
00:12:43
Ci i prawdziwej wspólnoty.
00:12:47
Jedności wierzących na całym świecie. Wiecie, że pierwszy kościół zmagał się z akceptacją pogan, czyli pierwszy kościół pojawił się wśród Żydów.
00:13:00
I oni byli tym trzonem kościoła, od nich się Wszystko zaczęło i wielu z tych nawróconych Żydów miało problem z przyjęciem pogan do kościoła.
00:13:11
A jeśli już mieli ich przyjmować, to chcieli, żeby się obrzeza li, żeby obchodzili szabat, żeby obchodzili żydowskie święta i tak dalej.
00:13:23
Widzimy w tym poselstwie nowego przymierza. Nie masz już Żyda ani poganina.
00:13:31
Wiara w Jezusa Chrystusa czyni nas jednym ciałem jednym kościołem.
00:13:38
Już nie potrzebujemy przestrzegać żydowskich świąt przepisów, składać ofiar. To Wszystko należało do starego porządku, który przeminął z nowym porządkiem nowego przymierza. Chrystus jest wszystkim we wszystkim.
00:13:55
Do niego i wokół niego skupia się istota chrześcijańskiego życia. On sam wystarczy, on sam jest wszystkim w nas Jezus Chrystus.
00:14:11
Ale widzimy pewne napięcia we wczesnym kościele.
00:14:16
Widzimy, że ci chrześcijanie, szczególnie żydowskiego pochodzenia, mają problem z akceptacją Boga, więc Paweł widzi w tym okazję, że jeśli teraz poganie w miłości w chrystusie do nich okażą im pomoc.
00:14:34
To serca Żydów zwrócą się z wdzięcznością Kup Poganom i będą Wielbić Boga za tą łaskę, którą będą widzieli w ich ofiarnej miłości.
00:14:49
Wiecie, że jak alpiniści wspinają się na strome zbocze.
00:14:55
To łączą się wzajemnie linami.
00:14:59
Jeden jest przywiązany do 2.
00:15:04
W razie, gdyby jednemu się tam noga ześlizgnęła i oderwał się od skały, to żeby nie spadł w przepaść, ale pozostali, którzy trzymają się mocno skały, pomogą mu się zatrzymać znowu uchwycić i dalej wszyscy bezpiecznie mogą iść na szczyt.
00:15:24
W podobny sposób.
00:15:27
Apostoł Paweł II.
00:15:29
Duch Święty nie tylko przez Apostoła Pawła, ale i przez Jakuba, bo w jego liście o tym też czytamy. List do hebrajczyków też o tym mówi, mówi o pewnej wspólnocie między wierzącymi, że jesteśmy ze sobą połączeni tą liną miłości Chrystusa.
00:15:47
Jeśli jeden członek słabnie, jeśli jeden członek ma jakieś problemy, to inni nie są oderwani od niego i nie interesują się i nie obchodzi ich, co się dzieje z bratem siostrą.
00:16:01
Ale wzajemnie się wspierają.
00:16:05
Podnoszą, zachęcają, pokrzepia ją równie.
00:16:09
W tym aspekcie materialnym. W tym momencie zbory w Macedonii i w achai, czyli w Grecji, są w lepszym położeniu niż.
00:16:22
Zbór w Jerozolimie czy wierzący w judei.
00:16:26
Stąd też.
00:16:27
Paweł oczekuje, że oni nie będą obojętni na sytuację swoich braci i sióstr głodujących.
00:16:34
Ale okażą im pomoc wesprą ich.
00:16:39
Jeśli zmienią się okoliczności, Paweł pisze w liście do Koryntian w 14. Rozdziale tego nas naszego 8 rozdziału mówi, że być może oni też będą w przyszłości wspierali was.
00:16:52
Ale obecnie niech wasz nadmiar zaspokoi ich niedostatek.
00:17:00
Ta zbiórka.
00:17:02
Pieniędzy była namacalna. Są ilustracją serca Ewangelii.
00:17:08
Że w chrystusie nie masz Żyda, ani Greka, niewolnika, ani wolnego.
00:17:15
Ale wszyscy stanowią jedność.
00:17:18
Paweł miał nadzieję, że to zebrane w miłości finansowe wsparcie.
00:17:25
Rozwieje wszelkie obawy i niepokoje żydowskich chrześcijan związane z misją wśród pogan. Jak tłumaczy w 2 Koryntian 9 14.
00:17:38
Ich serca zwrócą się do was?
00:17:42
Spowodu przeogromnej łaski.
00:17:46
Jaką Bóg was obdarzył?
00:17:50
A więc 2 rozdziały tego 2 listu do koryntian całe 2 rozdziały poświęcone są zbiórce pieniędzy na pomoc dla Jerozolimy.
00:18:02
To świadczy o powadze, z jaką traktowano tę zbiórkę. Jaka była rola koryntian w tej zbiórce?
00:18:12
Według yy naszego fragmentu 10 wiersza, którego już nie czytaliśmy.
00:18:18
Korynt był pierwszym zborem, który nie tylko przekazał darowiznę, ale wręcz prosił o możliwość jej przekazania. Wyraził chęć jej przekazania.
00:18:32
Oczywiście najpierw była antiochia, ale tutaj mówimy o tym zborze w Grecji, więc oni byli pierwsi. Oni zapoczątkowali to dzieło koryntian.
00:18:42
I Paweł prawdopodobnie uświadomił wcześniej KOR indianom potrzeby wierzących w judei.
00:18:49
I nieco później jakiś rok później bracia skorym tu pytali go, w jaki sposób mają teraz się przygotować do tej zbiórki, w jaki sposób mają gromadzić swoje środki i w pierwszym liście do koryntian.
00:19:03
Jeśli jeszcze pamiętacie w 16 rozdziale, Paweł Dalim bardzo praktyczne wskazówki, jak mają gromadzić tego środki na pomoc potrzebującym i w 16 rozdziale w pierwszym i 2 wierszu pierwszego listu. Paweł mówi, jeśli chodzi o wsparcie na rzecz świętych.
00:19:22
Również wy zróbcie tak jak poleciłem z borą galactic.
00:19:29
Niech pierwszego dnia tygodnia, a więc tutaj jeszcze widzimy inne zbory poza Grecją, na Wschód od Grecji jest są krainy galactic.
00:19:41
I tam Paweł też prowadził zbiórkę wśród galatów, więc mówi takim polecił. I tak samo mówi, tutaj Wam polecam. Niech pierwszego dnia tygodnia każdy z was odkłada sobie to, co zdołał zaoszczędzić.
00:19:58
Aby zbiórki nie organizować dopiero wtedy, gdy przyjdę.
00:20:04
A więc chodziło o to, żeby to nie było tak, że teraz wiecie Paweł przyjeżdża, wygłasza jakieś kazanie pokazuje zdjęcia głodujących dzieci i wtedy wierzący się no czują skruszeni no że oni mają tak dobrze, a tamci tak budują wtedy, co mają to wtedy dają, nie nie Paweł nie nie prowadził takich akcji. Wiecie szarpiących ludzi za serca.
00:20:30
Przychodząc i robiąc jakieś takie emocjonalne poruszenie wśród.
00:20:36
Ale Paweł informuje ich rzeczowo o potrzebach, jakie są i mówi każdy z was.
00:20:42
Tak jak uznacie według własnych możliwości, odkładajcie regularnie.
00:20:49
Nie od spotkania do spotkania od konferencji misyjnej do konferencji misyjnej od zaproszenia głosu prześladowanych chrześcijan i Open Doors, ale mówi regularnie.
00:21:02
Każdy zła stylem ja sobie postanowił tyle, ile może według możliwości nie wyznacza żadnej konkretnej kwoty. Nie mówi jaki to ma być procent dochodów? Nic tego mówi według waszej ofiarności według waszej waszego ochote mego serca, ale róbcie to systematycznie mówi.
00:21:21
Każdego pierwszego dnia tygodnia odłóżcie u siebie tyle, ile możecie zaoszczędzić.
00:21:27
Tyle ile jesteście w stanie oszczędzić, a więc zrezygnujcie z czegoś, jeżeli możecie tego czy tamtego sobie odmówić i przekazać to dla głodujących braci, to zróbcie to według waszego uznania widzimy tutaj żadnej presji. Nie ma żadnego jakiegoś wymuszania. Paweł mówi tak jak sobie postanowiliście.
00:21:51
I wiemy, że nie były to znaczące sumy.
00:21:54
Ale jeśli były regularnie odkładane, to po jakimś czasie stromae dziła się znacząca suma. Jeśli każdy z nich by to robił, kiedy to Wszystko razem zbiorą, to będzie z czym pójść i będzie to ofiarny hojny dar.
00:22:12
I tak też Paweł o tym mówi w tym liście cały czas mówi o ich hojności, zakładając, że oni sobie wzięli do serca jego wskazania z pierwszego listu.
00:22:22
I odkładali i przygotowywali.
00:22:26
Natomiast z tego, co Paweł tutaj pisze. Wygląda na to, że między napisaniem pierwszego a 2 listu do koryntian te starania.
00:22:38
O tą zbiórkę w koryncie jakoś oziębły Osłabły.
00:22:44
I po części mogło to być spowodowane tymi natrętnymi misjonarzami. Czy psełdo misjonarzami.
00:22:53
Którzy widzimy, byli zainteresowani własnymi kieszeniami, którzy nie zbierali dla innych, ale zbierali dla siebie. Paweł o tym będzie mówił dalej w 10.
00:23:02
Rozdziale zobaczymy, kiedy mówi o tych arcy apostołach, jak ich nazywa, którzy zabiegają o własny brzuch, którzy próbują wykorzystać koryntian.
00:23:13
Próbują, żeby teraz Krynki, a nie ich finansowali.
00:23:18
Więc być może ich starania o siebie?
00:23:22
Ich perswazja, żeby im przekazywać pieniądze na ich potrzeby na ich służbę, jak to się w kościele nazywa.
00:23:32
Spowodowały, że konwencja nie, no tym bardziej, że atakowali Pawła podważali jego apostolstwo, więc mówili pewnie ten Paweł chce, wiecie was oskubać i chce sobie te pieniądze gdzieś tam na boku zawinąć, bo zresztą Paweł też się tłumaczy. Pyta się ich kolejna, czy myśmy was okradli, czy myśmy was oszukali, czy?
00:23:50
Tytus was oszukał, nie mówi, wszyscy postępowaliśmy tak samo między wam, jak byliśmy między wami grosza od was nie wzięliśmy na swoje potrzeby, pracowaliśmy własnymi rękami, żeby wam dać przykład.
00:24:03
A więc widzimy, że takie jakieś pogłoski tam krążyły jakieś takie insynuacje. Ci arc apostołowie zasiali, że oni to robią dla pieniędzy, bo tacy byli rzeczywiście nie brakowało takich dzisiaj wiemy, nie brakuje takich kaznodziejów, pastorów i innych.
00:24:20
Psełdo misjonarzy, którzy po prostu sobie żyją wygodnie z datków wierzących i mówią, że wielką służbę wykonują, a tak naprawdę sobie po prostu wyg.
00:24:29
Od nieżyją.
00:24:31
Więc nie mówię, że wszyscy tak robią, ale mówię, że są tacy tak jak wtedy byli tacy i Biblia nas ostrzega, że ci, którzy myślą, że z pobożności można ciągnąć zyski, są godni potępienia.
00:24:44
Natomiast Paweł, tutaj widzimy, nie zbiera dla siebie.
00:24:48
Ale zbiera na ubogich braci i siostry.
00:24:53
I Paweł nie mówi, Zaufajcie mi, dajcie mi całe pieniądze jak dalej. Zobaczymy Paweł to bardzo przemyślany sposób organizuje mówi.
00:25:01
Wybierzcie spośród siebie braci, który którym ufacie i wyślijcie razem ze mną tych braci, żeby nie było żadnych pomówień, żeby nie było żadnych podejrzeń, żebyśmy mogli to zrobić w taki sposób, żeby nikt nikogo o nic nie podejrzewał i żeby bracia otrzymali całą pomoc, którą wy dla nich zbierzecie.
00:25:20
Więc to są dla nas bardzo cenne wskazówki, jakie znajdujemy w tym fragmencie Bożego słowa.
00:25:27
Widzimy, że Paweł posyła tytusa do koryntu między innymi.
00:25:34
Po to aby tytus na nowo ożywił w koryntian Ach to pragnienie wsparcia braci w judei.
00:25:43
I 6 wiersz naszego rozdziału mówi nam, że mu się to udało.
00:25:48
Jednak po wyjeździe tytus as koryntu wydaje się, że zbiórka znowu stanęła w miejscu. Wiecie jak to jest?
00:25:57
Przyjeżdżają bracia albo słyszymy jakieś kazanie na temat modlitwy. To zaczynamy się modlić mówią kazanie na temat postu zaczynamy pościć mówią na temat hojności, by wspierać dzieło Boże pomaga.
00:26:16
Zbieramy się, daje, ale po jakimś czasie zaczynamy mieć takie. Wiecie, refleksje? Nie. No, może to nie jest aż tak potrzebne, ale ja też mam swoje potrzeby. No ja przecież też mam swoje problemy. Co ja tak będę się głodził już.
00:26:32
Nie, no muszę zjeść, no przecież muszę mieć siły, żeby służyć. Nie mogę z ciągle odmawiać.
00:26:40
No ile będę się modlił, no przecież Bóg wie o wszystkim. Nie muszę mu powtarzać w kółko tych samych rzeczy. Nov raz powiedziałem.
00:26:48
No Jarosław czasu do czasu mu przypomnę, to chyba wystarczy i tak zaczynamy racjonalizować, zaczynamy, mamy takie wiecie zrywy, jak ktoś przychodzi nas zachęci, pokaże nam opowie.
00:27:00
Zostaniemy poruszeni kazaniem, a potem tak siada Siada Siada i czasami niestety dochodzi do momentu, w którym znowu jesteśmy na początku.
00:27:12
Takim tacy niestety bywamy.
00:27:15
Dlatego jak ważne jest byśmy codziennie sięgali po Boże słowo, aby każdego dnia Bóg do nas mówił, każdego dnia pobudza nas przypominał nam.
00:27:24
Używał w nas te pragnienia, te nasze obietnice, które składaliśmy mu nasze śluby.
00:27:30
Abyśmy je wypełnili, abyśmy byli wierni Bogu w tym, co obiecaliśmy, że będziemy wcześniej wstawać, będziemy się modlić.
00:27:39
Że będziemy regularnie pościć, że będziemy pamiętać o biednych, że będziemy jak możemy służyć, dzielić się ewangelią.
00:27:48
To są rzeczy, które ciągle musimy sobie przypominać. Nie wystarczy, że raz usłyszeliśmy wspaniały kazanie, czy obejrzeliśmy jakąś transmisję, czy w jakiś sposób zostaliśmy poruszeni? Niestety, w naszej naturze jest tendencja do ziem brnięcia.
00:28:06
I wciąż potrzebujemy rozpalać w naszych sercach ten ogień, ten zapał, by płomiennie i duchem służyć naszemu Bogu, a nie być letnimi, nie być oziębły mi.
00:28:20
A więc Paweł znowu pisze do nich ten 8 i 9 rozdział by nakłonić koryntian, by dokończyli to dzieło, które zapoczątkowali.
00:28:34
I Paweł czyni to przytaczając im przykład hojności.
00:28:40
Zborów Macedonii.
00:28:44
Porównujesz szczerość koryntian ze szczerością innych?
00:28:50
I na koniec stawia przed nimi wzór.
00:28:53
Samego Chrystusa.
00:28:56
Jego hojności.
00:28:58
Jego ofiarności, a więc Paweł ma na celu zmotywowanie koryntian nie do nowych datków, ale do wypełnienia wcześniej podjętego zobowiązania. Paweł teraz nie rozpoczyna jakiejś nowej zbiórki na coś innego. Paweł mówi, Taco, rozpoczęliście, Dokończcie to, co obiecaliście.
00:29:20
To zróbcie to wypełnijcie.
00:29:25
Po 2.
00:29:27
Paweł ma na celu zmotywowanie koryntian przez wskazanie postawę Macedończyków. Zauważcie ich postawę, a nie wyliczenie zebranych przez nich pieniędzy. Paweł nie mówi, Macedończycy zebrali.
00:29:46
1000 drachmy.
00:29:48
Więc wy teraz nie możecie być gorsi życie 2000 drachm mnie jak chcecie być lepsi.
00:29:57
Nie Paweł mówi, z jaką postawą Macedończycy dawali, nie mówi tutaj, ile dali.
00:30:05
Mówi nam tylko, że byli pełni entuzjazmu radości gorliwi w tej chęci uczestnictwa.
00:30:13
W pomocy dla nich jak ci bracia z jakim zapałem, z jaką z jakim entuzjazmem oni dają na pomoc tym ubogim.
00:30:25
I automatycznie, gdy coś takiego słyszymy, no to powinniśmy się zastanowić, a jak my?
00:30:30
Jakie są nasze serca? Jaka jest nasza postawa?
00:30:35
Tak jak powiedziałem, korynt znajdował się na południu vah i.
00:30:41
Południowej prowincji Grecji, natomiast Macedonia była na północy i Macedonia była pięknym regionem.
00:30:49
Który swego czasu dobrze prosperował, ciągnęła się wzdłuż dolin rzek aż do gór bałkańskich.
00:30:59
I Macedonia słynęła z produkcji drewna ees pozyskiwania szlachetnych metali w 338 roku przed chrystusem. Filip macedoński siłą zjednoczył południową Grecję i jak mówiono barbarzyńską Północ Macedonii.
00:31:22
Po tym brutalnym zjednoczeniu.
00:31:26
Yy te 2 te 2 regiony miały ze sobą dosyć burzliwą historię współzawodnictwa, współzawodnictwa politycznego i społecznego, więc możemy sobie wyobrażać, że również w sercach koryntian no była oni. Byli widać było, że oni się bardzo porównywali z innymi.
00:31:48
Chcieli wyglądać lepiej niż wszyscy wokół jak dzieci, ale Paweł im to też wytyka w pierwszym w 2 liście, że się porównują z innymi.
00:31:58
Tam wiecie chcą być lepsi od innych. Ja to Jestem pawło wyjad o kfa sowy jatoja po losowa a ja chrystusowy nie więc na ta tendencja porównywania była i prawdopodobnie kiedy usłyszeli o macedończyk achh północy.
00:32:13
O ich hojności.
00:32:15
No to to rozumiecie pobudzało tą ich rywalizację, by teraz nie okazać się od nich gorsi.
00:32:25
Zbory w Macedonii zostały założone przez Pawła podczas jego 2 podróży misyjnej.
00:32:32
I tak właśnie powstały zbory filippi w te Salonikach i w Berlinie.
00:32:38
To co jest godne uwagi w tych zborach, to łaska.
00:32:44
Jaką Bóg ją obdarzył? Nie wiem, czy zwróciliście uwagę, gdy czytaliśmy dzisiaj nasz fragment, ile razy już w tym fragmencie pojawiło się słowo łaska.
00:32:56
W ciągu w tych 2 rozdziałach w 9, 8 i 9 rozdziale aż 10 razy.
00:33:04
Paweł używa słowo Haris Łaska.
00:33:08
Pokazując nam, że to dzieło jest dziełem łaski Boga.
00:33:15
W pierwszym wierszu już mówi, pragniemy was bracia powiadomić o łasce Boga okazanej z Borą w Macedonii.
00:33:26
Zakres działania i przejawiania się łaski jest godny naszej uwagi.
00:33:33
Najpierw widzimy, że ta łaska odnosi się właśnie do sposobu, w jaki pomimo niesprzyjających warunków Bóg umożliwił Macedończyk om udzielenie finansowego wsparcia pozbawionym środków do życia chrześcijanom w Judei.
00:33:52
Których oni osobiście nie znali?
00:33:56
W wierszu 2 czytamy, że pomimo ciężkiej próby.
00:34:00
Związanej z uciskiem.
00:34:03
Ich wielka radość.
00:34:06
I skrajne ubóstwo.
00:34:12
Ogromną hojnością, a więc w tych wierszach widzimy sytuację Macedończyków. To nie było tak, że Macedończycy byli w tej grupie prosperujących.
00:34:22
Producentów drewna czy sprzedawców drogocennych metali, ale wygląda, że Macedończycy byli w okresie ucisku.
00:34:35
To słowo ucisk występuje w tym całym liście 9 razy i zazwyczaj odnosi się do prześladowań.
00:34:45
Którym kościół był poddany, których doświadczał od wrogiego mu świata.
00:34:52
Nie są podane żadne szczegóły dotyczące charakteru tych prześladowań.
00:34:58
Ale z częstotliwością, z jaką ten temat pojawia się w listach Pawła jasno wynika, że prześladowania były dla wielu ówczesnych zborów codziennym doświadczeniem.
00:35:15
Posłuchajmy kilku fragmentów wybranych z listów Pawła do Macedończyków, czyli do filipian i do tesaloniczan.
00:35:25
W liście do filipian w pierwszym rozdziale i 29 wierszu Paweł pisze, Macie bowiem przywilej.
00:35:34
Albo łaskę.
00:35:36
Ze względu na Chrystusa.
00:35:39
Nie tylko w niego wierzyć.
00:35:42
Lecz i dla niego cierpieć.
00:35:47
W pierwszym liście do tesaloniczan, na samym początku w pierwszym rozdziale i 6 wierszu Paweł pisze do nich, staliście się naśladowcami naszymi i pana, gdy przyjęliście słowo z radością Ducha Świętego, pomimo wielkiego ucisku.
00:36:08
Dalej w 2 rozdziale tego listu i 14 wierszu mówi, gdyż wy bracia wycierpieli Ście od swoich rodaków.
00:36:17
To samo co oni tutaj się odnosi do wierzących w judei od Żydów Żydzi prześladowali chrześcijan w judei.
00:36:26
A Grecy prześladowali chrześcijan w Macedonii.
00:36:31
Dalej w 3 rozdziale tego listu od 3 do 4 wiersza mówi, aby się nikt nie zachwiał spowodu tych ucisków.
00:36:41
Sami przecież wiecie, że jesteśmy na to przeznaczenie.
00:36:46
W czasie naszego pobytu u Was zapowiadaliśmy wam, że będziemy uciskani.
00:36:53
I jak sami widzicie, tak się stało.
00:36:57
Więc apostołowie nie mówili, że jak uwierzysz w Jezusa, to skończą się wszystkie twoje problemy i wszyscy cię będą kochać i szanować i klepać po plecach, ale mówi, że jak uwierzysz w Jezusa, to będziesz nienawidzony przez ten świat.
00:37:11
Ludzie będą ci dokuczać, ludzie będą ci złorzeczyć, będą cię wyzywali od sekciarzy, od ateistów od różnych rzeczy nie tylko wyzywali, ale czasami.
00:37:25
Oplują zamkną w więzieniu i tak było.
00:37:29
Oni byli uciskani dalej w 2 liście do tesaloniczan w pierwszym rozdziale i 4 wierszu mówi. Opowiadamy wszystkim o waszej wytrwałości i wierzę pomimo wszystkich prześladowań i ucisku w, przez które przechodzicie, a więc widzimy, że ci Macedończycy nie byli w sytuacji finansowego komfortu.
00:37:54
Że po prostu dobrze im się powodziło, byli bogaci i no mieli dużo, więc trochę dali dla potrzebujących w judei o nie.
00:38:06
Oni byli sami uciskani.
00:38:09
Oni sami byli w trudnym położeniu. Paweł tutaj w 2. Koryntian w 2 wierszu 8. Rozdziału używa takiego wyrażenia mówi.
00:38:18
Byliście w ubóstwie aż do głębi takiego używa wyrażenia, jakby byliście w dołu w dole ubóstwa. Byliście na samym dnie ubóstwa mówi.
00:38:30
Tamte zbory mówi Ooo Oo Macedończyka, bo oni byli w dole ubóstwa.
00:38:36
Byli zgłębił ubóstwa, ale powiedzieli my też chcemy się dołożyć.
00:38:43
My też chcemy pomóc. Nie mamy wiele nie stać nas na wiele, ale to co mamy, to chcemy dać i chcemy się podzielić, z braćmi w judei to niesamowite. Paweł mówi, to jest Łaska Boga, to to oni zrobili.
00:38:58
Wiecie, że Jakub.
00:39:00
Yy, gdy pisze do swoich czytelników.
00:39:03
Mówi nam, że gdy przechodzimy przez bolesne doświadczenia.
00:39:08
To mamy je sobie poczytywać za wielką radość.
00:39:14
Wiecie jak to trudno?
00:39:16
Ale wygląda na to, że zbory w Macedonii są świadectwem, że to jest możliwe.
00:39:23
Nie tylko mieli radość, ale mieli obfitą radość w pośród tych trudów i doświadczeń i prześladowań, i ucisku, w które przechodzili.
00:39:35
Tak jak prześladowania nie odebrały im radości.
00:39:40
Takich ubóstwo nie zmniejszyło ich gotowości do szczodrości.
00:39:50
Ja, wiem, że wielu z nas.
00:39:52
Ma trudną sytuację finansową.
00:39:55
Zmagamy się, by związać koniec z końcem i nigdy w tym zborze nikogo nie naciskaliśmy i nie namawialiśmy, by zaciągał długi, żeby dać na sprawę Bożą. Czy żeby robił jakieś kroki, które pogrążyły by go w finansowym ubóstwie?
00:40:12
Ale czytając te słowa?
00:40:16
Myślę, że nic nas nie ma wymówki.
00:40:19
Żeby nie dać choć trochę?
00:40:23
To nie jest ważne, ile dasz?
00:40:26
Ważne jest, jak tak?
00:40:30
Czy dasz z ochotą z radością bez przymusu?
00:40:34
Czy dasz, kiedy przyjedzie właśnie misj on aż przyjedzie Open Doors i będą mówić o prześladowanych chrześcijanach i poczujesz się nie niewygodnie, niezręcznie i i coś tam wyciągniesz. Dasz, żeby jakoś nie mieć wyrzutów sumienia.
00:40:52
W całych tych 2 rozdziałach zobaczycie Apostoł. Paweł kładzie nacisk na postawę dawania.
00:41:00
Nie na to ile dajemy?
00:41:04
Dzisiaj w wielu kościołach kładzie się nacisk na to, ile się daje.
00:41:10
Chodzi się, stracą każdemu się podstawia pod nos, żeby dawać dawać. Potem się liczy, ogłasza się, ile zebraliśmy jak za mało to 2 raz.
00:41:19
Bo musi być zebrana. Tak są takie zbory nawet 3 razy potrafią chodzić, stoją wpłatomaty przy wejściu możecie kartą zapłacić, możecie jak chcecie.
00:41:31
Nie ważne, żeby zebrać tą sumę, bo musimy mieć tyle i tyle nie, bo mamy taką działalność. Mamy takie, więc niestety wiele kościołów, szczególnie tych większych, gdzie mają faktycznie rozbudowaną tą swoją działalność, muszą dopiąć budżetu i wszelkimi sposobami ludzi.
00:41:49
No przymuszają wręcz dodawania.
00:41:52
Natomiast nigdzie w nowym testamencie nie znajdzie. Jesteś takiej koncepcji, takiego myślenia, takiego podejścia.
00:42:00
Bóg miłuje ochote nego dawcy.
00:42:03
Bóg jest zainteresowany tym, żeby ten nasz dar wypływał z naszego zrozumienia comy otrzymaliśmy.
00:42:11
Czy my zostaliśmy błogosławieni?
00:42:14
Zrozumienia tego, że jesteśmy szafarzami, nie, właścicielami.
00:42:19
Tego, co mamy, ale jesteśmy zarządcami odpowiedzialnymi przed Bogiem za to, co robimy z tym, co.
00:42:25
Bóg nam powie Jasio.
00:42:27
I w takim duchu byśmy dawali tyle, ile uważamy za stosowne.
00:42:32
Tyle ile pragniemy dać bez żadnego przymusu?
00:42:39
Smutne jest to, że często.
00:42:42
Właśnie ci, którzy mają najmniej?
00:42:45
A nie najwięcej.
00:42:47
Są hojnymi.
00:42:52
Są też bracia i siostry hojni bogaci, którzy dają wiele. Nie mówię, że takich nie ma.
00:42:58
Ale niestety jest to rzadkość.
00:43:02
Charles Perrin opowiada o tym, jak otrzymał zaproszenie do bogatego człowieka, aby wygłosił kazania w jego wiejskim zborze, aby pomóc członkom tego zboru zebrać fundusze na spłatę długu, które te zbór zaciągnął.
00:43:23
I ten zamożny człowiek zaoferował dispersion owi zatrzymanie się w jego wiejskim domu w domu, w mieście albo w jego domu nad morzem.
00:43:33
Kiedys Perrym dostał zaproszenie na piśmie od tego człowieka z taką ofertą napisał do niego sprzedaj jeden z tych domów i sam spłać dług.
00:43:45
Łatwo jest zrozumieć, jak dostatek może przejawiać się w hojnym dawaniu. Jeśli ktoś ma miliony.
00:43:54
Bez bólu może dać parę 1000.
00:43:58
Ale jak to możliwe?
00:44:01
Że skrajne ubóstwo może przerodzić się w bogactwo szczerość szczodrości.
00:44:10
Wiersza od 3 do 5 dostarczają nam pewnego wyjaśnienia.
00:44:16
Po pierwsze czytamy, że Macedończycy dali nie tylko tyle, ile byli w stanie.
00:44:23
Według swoich możliwości.
00:44:26
Ale dali.
00:44:28
Ponad swoje możliwości.
00:44:31
Innymi słowy.
00:44:33
EE stwierdzili, ile w stanie są dać?
00:44:38
A potem jeszcze do tego dołożyli.
00:44:43
Po 2 dali to całkowicie z własnej woli?
00:44:47
Z własnego wyboru wręcz czytamy tutaj, że oni usilnie prosili wiersz 4 mówi usilnie prosili o udział. Ja przypuszczam, że Paweł, kiedy zobaczył ich ubóstwo, nawet nie myślał, żeby zbierać wśród nich tą ofiarę, tylko im po prostu powiedział o koryntian albo tak jest tutaj napisane opowiedział Krynki, a nie chcą pomóc. Mówi o tej potrzebie. Opowiadał o tej potrzebie.
00:45:13
Aa, potem Macedończycy przyszli to my też, a on prawdopodobnie mówi, nie wy jesteście w takiej biedzie, że w ogóle nie tego oni usilnie prosili, błagali go wręcz dosłownie błagali go, żeby pozwolił im uczestniczyć w tej zbiórce. Niesamowite.
00:45:37
Widzimy, że stało się tak?
00:45:41
Dlatego, że doświadczyli.
00:45:44
Bożej łaski, wiesz pierwszy.
00:45:47
Wiersz 4 mówi nam, że odczuwali.
00:45:54
Kolejno niya.
00:45:56
Z greckie słowo, które oznacza Wspólnotę, bliskość, jedność.
00:46:02
I oni.
00:46:05
Czuli właśnie tą Wspólnotę z tymi braćmi w judei, których w ogóle nie znali, o których tylko słyszeli, że są w takiej potrzebie i oni mówili, my nie możemy teraz ich tak zostawić. My nie możemy teraz jakiegoś jakiejś cząstki nie mieć w tym, żeby im pomóc.
00:46:29
Hojność Macedończyków. Widzimy, że była możliwa, ponieważ jak mówi, wiesz 5.
00:46:37
Oddali się panu?
00:46:41
Mówi najpierw.
00:46:43
Oddali się panu?
00:46:46
A potem nam.
00:46:48
Za wolą Boga.
00:46:50
A więc w pierwszej kolejności Macedończycy powiedzieli, należymy już do siebie sam.
00:46:55
Jezus jest naszym panem?
00:46:58
I czego on żąda? My uczynimy.
00:47:02
Dla czegokolwiek on nas wzywa, my chcemy być temu posłuszni.
00:47:06
Tu jest sekret chrześcijańskiego dowania.
00:47:11
Jeśli Jezus panuje w twoim sercu?
00:47:14
Ten sam Jezus, który będąc bogatym, stał się biednym dla nas.
00:47:19
Żeby nas ubogacić.
00:47:22
Jeśli ten Jezus jest twoim panem?
00:47:25
To Nie możesz inaczej postępować?
00:47:28
Nie możesz inaczej żyć?
00:47:33
Ich najwyższym celem i pragnieniem było.
00:47:38
Podobać się Jezusowi i służyć jak najlepiej chrystusowi jako panu.
00:47:45
I to właśnie pod tym względem przekroczyli oczekiwania Pawła dali ze swego ubóstwa.
00:47:55
Spowodu ich szczerości oddania się Chrystusowi jako panu.
00:48:02
I tak wielkie było ich pragnienie służenia panu jezusowi.
00:48:07
Że nie pozwolili, aby ich sytuacja ekonomiczna powstrzymała ich od zaangażowania się w dzieło ich pana.
00:48:16
I to dlatego Paweł w 4 wierszu opisuje tę zbiórkę jako służbę. Zauważcie jak i jakich on tutaj słów używa.
00:48:25
Służba to nie tylko mówić kazania.
00:48:29
Modlić się.
00:48:31
Ale wspierać potrzebujących to także jest służba Bogu.
00:48:37
Służba w jego królestwie.
00:48:40
To nie jest tylko finansowe zaangażowanie, ale to jest usługiwanie świętym.
00:48:46
I ta przykładna postawa macedońskich zborów zachęca Pawła do wezwania Koryntian, aby oni także przyłączyli się do tej zbiórki.
00:48:59
Tytus, który został posłany przez Pawła do Koryntu, był bratem, którego oni znali i szanowali.
00:49:06
Któremu ufali i Paweł mówi, że Krynki ja nie wyróżniają się w wierze w słowie w Poznaniu w sumienności względem różnych spraw i w miłości wyróżniają się.
00:49:17
Czyli tutaj używa takiego ciekawego słowa, które znaczy, że oni starają się być najlepsi w tym w tym sensie się wyróżniają. Chcą być najlepsi. Wiecie jak dużo Paweł mówi w tym liście o.
00:49:32
Hm lubieniu źle.
00:49:35
Mówi, z czego on się będzie chlubił w kontekście tego, o czym korynt Janie się chlubi. Hon lubienie się, jak powiedzieliśmy na początku.
00:49:44
W studiowania tego listu było wielką cechą tamtych czasów i tamtego regionu ludzie się chlubi i tym, co mieli.
00:49:54
Tym, co osiągnęli.
00:49:56
Kogo zna?
00:49:58
Gdzie nie byli nic nowego, prawda? Dzisiaj to samo mamy spotkają się, a byłeś tam, rozmawiałeś z tym at mu rękę, podawał mho zdjęcia, pokazujemy, gdzie tam nie byliśmy.
00:50:10
Z kim to nie się nie widzieliśmy, a widziałeś mój nowy komputer, a wiesz jaki mam samochód, a wiesz jaki chce kupić samochód i hon lubienie się tak pysznie niesie.
00:50:22
Innymi słowy, tym co mamy coś osiągnęliśmy, gdzie byliśmy i tak dalej. Oczywiście nie zawsze jest to jakaś zła pycha.
00:50:28
Nie chcę powiedzieć, że to zawsze nie mogę o.
00:50:29
Tym mówić w ogóle?
00:50:31
Ale często towarzyszy temu po prostu pycha.
00:50:36
I Paweł mówi tutaj do Koryntian nowy to się naprawdę wyróżniać. E tak, chcecie być najlepsi wierze w słowie w Poznaniu chcecie być, chcecie się wyróżnia, chcecie być na i mówi teraz no.
00:50:49
To wy różnicie się też w tym bądźcie najlepsi w tym, skoro chcecie w tych różnych rzeczach innych się wyróżniać mówi to też wykażcie się w tym, wy różnicie się w tym dziele, usługiwania, dawaniu potrzebującym.
00:51:06
I Paweł mówi, nie daje wam rozkazu. Zauważcie to wyraźnie mówi wprost. Mówi to nie, że daje wam rozkaz, ale mówi.
00:51:14
Daje wam możliwość.
00:51:17
Byście pokazali szczerość waszej wiary?
00:51:22
Szczerość waszej miłości.
00:51:25
Mówię, tu się okaże, bo to, że to, że mówicie, że kochacie o jak głośno możemy mówić, że kochamy wszystkich śpiewać pod niebiosa o miłości naszej do wszystkich brać jak kocham twój Kościół i tak dalej.
00:51:41
Ale pan mówi, no to teraz zobaczmy na ile to jest szczere. Zobaczmy, na ile to jest prawdziwe, na ile to jest autentyczne?
00:51:49
W jaki sposób? No właśnie teraz coś zróbcie, gdy widzicie brata w potrzebie, to się okaże szczerość.
00:51:57
Daje im okazje.
00:51:58
Jak wiecie, jesteśmy?
00:52:00
Wszyscy skażeni grzechem.
00:52:04
I wszyscy z natury jesteśmy egoistami.
00:52:07
Jedni są większymi egoistami, a inni mniejszymi.
00:52:14
Ale bez łaski Bożej i bez jego pomocy mamy skłonności do samolubstwa.
00:52:23
Szczodrość nie jest czymś, co przychodzi nam naturalnie.
00:52:28
Jest wynikiem działania Bożej łaski w naszym życiu.
00:52:33
I dlatego.
00:52:35
Możemy sprawdzić.
00:52:37
Na ile jesteśmy poddani tej łasce w naszym życiu przez to właśnie chociażby jak rozporządzamy naszymi finansami.
00:52:45
Czy wszystkie płynął na nasze przyjemności na nasze potrzeby, na nasze realizacje naszych pragnień, czy też tak samo, jak miłujemy siebie?
00:52:57
W taki sam sposób miłujemy naszych braci i siostry, którzy są w innej sytuacji niż my.
00:53:05
Tu się okazuje szczerość autentyczność naszej miłości do nich, bo powiedzieć im, że ich kochamy, to nic nie kosztuje.
00:53:14
To jest dobre powiedzieć, że się kogoś kocha, ale to za mało. Trzeba to pokazać. Trzeba tego dowieść.
00:53:25
Paweł mówi, że finansowa ofiarność.
00:53:33
Okazuje się też jej jakość.
00:53:36
Gdy zestawimy ją z gorliwością innych i to właśnie tutaj Paweł robi.
00:53:46
Szczerość miłości jest poddawana próbie.
00:53:50
Aby się okazało, czy jest prawdziwa i autentyczna.
00:53:57
Oczywiście jakkolwiek moglibyśmy podziwiać szczodrość różnych ludzi.
00:54:05
Czy też społeczności?
00:54:09
Nigdzie tam nie znajdziemy doskonałej doskonałego obrazu.
00:54:17
I hojności.
00:54:21
Obrazem naszego Pana Jezusa Chrystusa i do tego Paweł na końcu tego fragmentu się odwołuje.
00:54:30
Nie ma większego dowodu hojności.
00:54:35
Niż łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa?
00:54:38
O tym mówi 9, wiesz?
00:54:42
Boska przychylność.
00:54:45
I jego dobroć została okazana tym wszystkim, którzy na to nie zasłużyli.
00:54:54
Nie ma tutaj nikogo.
00:54:57
Kto zasłużył na Bożą dobrać?
00:55:00
Nie ma tutaj nikogo dzisiaj, kto zasłużył sobie przez swoją własną dobroć starania, wysiłki, hojność, ofiarność, cokolwiek na przebaczenie grzechów.
00:55:14
Na uczynienie nas bliskimi Bogu.
00:55:19
Pojednanie nas z Bogiem.
00:55:22
To nasz pan, będąc bogaty?
00:55:27
Dla nas stał się ubogi.
00:55:32
I Paweł prawdopodobnie ma na myśli bogactwo niebiańskiego, niebiańskiej chwały niebiańskiej pozycji Bożego Syna, które obejmowało równość z Bogiem. Jak mówi list do filipian, bycie w Bożej postaci.
00:55:50
Jednak Chrystus stał się ubogim.
00:55:54
I Paweł niewątpliwie ma na myśli wcielenie, kiedy to Chrystus pozostawił bogactwa niebiańskiej chwały, aby przyjąć ziemski stan.
00:56:06
Zwany tutaj ubóstwem, bo czymże jest?
00:56:12
Nasz stan.
00:56:14
Na tym grzesznym świecie?
00:56:16
Jakże jeśli nie wielkim ubóstwem w porównaniu.
00:56:23
Chwałą Boga, jego czystością, jego zaspokojeniem, jego radością, jego pokojem, jego szczęściem, tym wszystkim, czym jest to niebiańskie życie, czymże jest nasz ziemski stan nie na darmo. Mówimy, że żyjemy w na padole łez.
00:56:40
Jesteśmy tutaj w nędzy, podróżnym w sklepie.
00:56:44
Emocjonalnym w naszych relacjach wzajemnych.
00:56:49
W naszym.
00:56:51
Wyrażaniu siebie naszych uczuć emocji, to w tym wszystkim jesteśmy jakże nędzni, jakże niedoskonali, jakże często widzimy na tym tle. Między nami pojawiają się różnego rodzaju tarcia i problemy. Jakże jesteśmy nędzni w naszej świętości sprawiedliwości.
00:57:09
Jakże to wciąż dalekie od doskonałości naszego pana.
00:57:14
On, będąc w postaci Bożej wyrzec się samego siebie, przyjął rolę Sługi i uniżył się tak dalece.
00:57:24
Aż do śmierci, na krzyżu za nas.
00:57:27
Do haniebnej śmierci, kiedy Wszystko z niego zdjęli, nie miał już na sobie nic jego ciało zbite umęczone.
00:57:37
W takiej nędzy Jezus umiera.
00:57:40
Nawet jego szata. Żołnierze zgarnęli i rzucali o nią kości, a on został bez niczego.
00:57:48
Zwykła dobroczynność.
00:57:52
To zazwyczaj są okruchy, które spadają ze stołu bogaczy.
00:57:58
Natomiast pan Jezus dobrowolnie pozbawił się swego nieskończonego bogactwa niebiańskiej chwały.
00:58:08
Aby przez jego uniżenie się do nas.
00:58:11
Wywyższyć nas.
00:58:13
Do bogactwa niebiańskiej chwały.
00:58:16
Jeśli uwierzysz w Jezusa, prawdziwie uwierzysz, oddasz mu swoje serce, oddasz mu swoje życie, on uczyni cię dzieckiem Boga.
00:58:29
Nie ma nic.
00:58:30
Nie ma wyższej pozycji w całym wszechświecie.
00:58:34
Jak zostać podniesionym do rangi Bożego syna?
00:58:41
Jezus zniża się do nas.
00:58:44
Aby nas wywyższyć do pozycji, którą on posiada jako boży syn.
00:58:49
To jest niesamowite, co on dla nas zrobił, co on dla nas poświęcił, aby nas swoim ubóstwem swoim Unii, że niem wywyższyć i ubogacić?
00:59:00
Wszelką niebiańską chwałą wszelkim dziedzictwem niebios.
00:59:07
Jeśli zostaniemy napełnieni duchem Chrystusa?
00:59:12
I pochwycenie przez niego.
00:59:16
To ten Duch przeniesie nas daleko poza zwyczajną dobroczynność.
00:59:24
To jest Nadzieja, jaką Apostoł Paweł żywi wobec koryntian.
00:59:29
I to jest Nadzieja.
00:59:31
Która i nam winna przyświecać?
00:59:35
Ubóstwo Chrystusa staje się naszym bogactwem.
00:59:40
Abyśmy porzucili nasze kurczowe trzymanie się powierzonych dla doczesnych dóbr.
00:59:48
I jako radośni szafarze powierzonego nam majątku zarządzali nim.
00:59:56
Dla Bożej chwały.
01:00:00
Wskazuje nam na hojność Kobiety, która namaszcza jego stopy drogocennym olejkiem, twierdząc, że komu wiele wybaczono.
01:00:13
Tego miłość jest obfitsze.
01:00:17
Im lepiej rozumiemy naszą grzeszność i głębię Bożego przebaczenia.
01:00:23
Ich hojności łaski wobec nas?
01:00:27
Tym bardziej będzie pomnażał, a się nasza szczodrość.
01:00:31
I nasza radość dzielenia się z innymi tym, co mamy.
01:00:37
Oby Bóg dał nam.
01:00:39
Doświadczać tej łaski, która przyszła na zbiory macedońskie.
01:00:44
Obyśmy byli ludźmi pełnymi tej łaski.
01:00:49
Błogosławieni w naszym posługiwaniu w jego królestwie.
01:00:56
Powstańmy kochani do modlitwy.
01:01:13
Dziękujemy nasz kochany panie?
01:01:17
Za tą możliwość by.
01:01:19
Wpatrywać się w TWE słowo?
01:01:24
Przyglądać się naszym braciom, siostrom, którzy żyli w tych odległych czasach.
01:01:31
Ale ich życie jakże podobne do naszego.
01:01:36
Wiele z tych problemów wiele z tych wyzwań.
01:01:42
Niewiele różni się od czasów, w których my żyjemy.
01:01:46
Problemów, z którymi my się zmagamy, którym my musimy stawić czoła.
01:01:53
Prosimy o przemieniając ą moc twojego ducha.
01:01:59
I to słowo, które dzisiaj rozważamy.
01:02:03
Było kolejnym krokiem w naszej dojrzałości w naszym coraz większym upodabnia nią się do naszego pana.
01:02:13
Który będąc bogatym, stał się ubogim?
01:02:17
Aby nas swoim ubóstwem ubogacić.
01:02:21
Obej nasze serca były przesiąknięte jego duchem.
01:02:26
Jego postawą uniżenia.
01:02:29
Zaparcia się samego siebie.
01:02:33
Usługiwania innym.
01:02:35
Prosimy Panie, oczyszczaj nas z wszelkiego egoizmu samolubstwa.
01:02:42
Daj nam wpatrywać się w twoją?
01:02:46
Postawę Uniżenia i łaski miłosierdzia.
01:02:51
I uczyć się od ciebie?
01:02:53
Wstępować w twoje ślady, iść stobą w jednym jarzmie.
01:03:00
Dopomóż nam prosimy, prosimy o nas samych i o twój kościół.
01:03:06
Aby nie było w twoim kościele?
01:03:10
Chciwości, pazerności.
01:03:19
Ale żebyśmy naprawdę byli pochodnymi dawcami, których ty Boże miłujesz, z których się radujesz, których serca są przepełnione wdzięcznością.
01:03:30
I radością, że możemy uczestniczyć i w tej posłudze.
01:03:34
Ale za tydzień kochani, znowu mamy świąteczny czas w tym sensie, że jest wolne i no w naszym.
01:03:45
Skraju obchodzi się te święta, ale zrobimy tak jak że tak powiem od jakiegoś czasu robimy co 2 tydzień. Takie spotkanie w hmm w okręgu tak będzie okazja, aby nawiązać do tego tematu, o którym dzisiaj była mowa, żeby może jeszcze tutaj troszkę w tym temacie porozmawiać o naszym podejściu do tej właśnie kwestii hojności szczodrości w naszym życiu.
01:04:14
Ja mogę zaświadczyć, że na przestrzeni lat, od kiedy tutaj w Wejherowie jesteśmy.
01:04:20
Nigdy nam nie brakowało w tym zbożem. To naprawdę jest dla mnie wyrazem Bożej łaski, która jest naszym życiu, że zawsze mieliśmy pod dostatkiem na zaspokojenie potrzeb tego zboru, ale więcej mogliśmy też wspierać inne społeczności czy jakiejś misyjne działania, czy jakąś działalność charytatywną.
01:04:43
Więc jakby mogę z taką swobodą serca dzielić się z wami, tym słowem, wiedząc, że nie jest to jakiś.
01:04:51
Apel o otwarcie waszych serc być może niektórych tak Bóg jeden wie natomiast.
01:05:00
Naprawdę mogę zaświadczyć o Bożej łasce, jakiej doświadczaliśmy i doświadczamy na przestrzeni lat naszej służby tutaj, że nigdy nie musieliśmy prosić o jakiś tam.
01:05:13
Wiecie szczególne datki na naszą działalność. Zawsze Bóg naprawdę hojnie dawał nam te pragnienia w serca i i nigdy nie brakowało i nie brakuje.
01:05:24
Także nastego się wielce raduje i cieszę, że jak nieraz słyszę z różnych innych zborów, jak się borykają, wiecie, żeby opłacić miejsce spotkań, czy czy jakiekolwiek podstawowe rzeczy?
01:05:36
No to myśmy tego nigdy nie doznali, zawsze naprawdę na przestrzeni tych wszystkich lat mieliśmy pod dostatkiem tutaj środku do naszej pracy, naszej służby, więc nie jest to żaden. Mówię jakiś tutaj apel do Was po prostu dalej czytamy. List do koryntian tak dochodzimy do tego fragmentu i.
01:05:56
Rozważyć te słowa z na nowo, przyjrzeć się na nowo się zachęcić na nowo, być może pobudzić się do większej ofiarności, ale cieszę się, że nie odbywa się to właśnie w takim charakterze, w jakim nie raz byłem świadkiem.
01:06:09
W niektórych społecznościach to się odbywało, gdzie odczuwało się swego rodzaju presje i naciski. Jakieś takie błagalne proszenie o oddawanie. Cieszę się, że tego nie musieliśmy i nie musimy robić, ale chciałbym, żebyśmy o tym rozmawiali.
01:06:25
Żeby właśnie też żebyście wypowiedzieli o waszych doświadczeniach o waszym podejściu do tej sprawy.
01:06:32
Być może porozmawiamy też o kwestii 10 i my jednej z takich dyskusyjnych też kwestii. Jeśli chodzi o kościół współczesny, więc no pomyślmy o tych rzeczach i za tydzień jak spotkamy siem, być może będziecie mieli inne jakieś świadectwa czy rzeczy to ich siostra danusia już zapowiedziała się, że chce się podzielić świadectwem, więc będzie też czas na to, jeśli mamy 2 rozdziały, więc to będzie troszkę trwało ten temat.
01:07:00
Będzie z nami przez przynajmniej 4. Jeszcze kolejne spotkania może dłużej. Trudno mi powiedzieć, jak to się rozciągnie w czasie, więc będzie okazja, aby o tym rozmawiać i i wspólnie przyglądać się temu.
01:07:12
Więc jeśli nam się nie uda za tydzień, to spokojnie będzie na to jeszcze czas, więc przyjdźcie właśnie w tym nastroju wolnych dni i dzielmy się. Zachęcajmy się, budujmy się cokolwiek, będziemy chcieli tutaj razem zrobić.
01:07:30
Mamy tą wolność, mamy tę możliwość, więc też zachęcam was, jeżeli nie wyjeżdżacie gdzieś, nie będziecie poza będziecie na miejscu. Przyjdźmy razem i świętujmy ten czas.
01:07:41
Razem w społeczności, z naszym panem, za którego przyjście zawsze dziękujemy, za którego Krzyż zawsze go uwielbiamy, to nie jest dla nas raz do roku jakaś.
01:07:52
Okazja by wspominać jego uniżenie i przyjść na tą ziemię. Jego zbawienie to czynimy każdego dnia. Wierzę i tutaj, gdy się gromadzimy, też artykułuje Myto za każdym razem, więc nie będzie to jakieś szczególne świąteczne nabożeństwo. Po prostu spotkamy się, by ponownie chwalić naszego Boga i budować się wzajemnie.
01:08:15
Także yy, zostańcie z Bogiem, kochani, jeszcze przywitajmy się, porozmawiajmy ze sobą jeszcze chwile i niech nas wszystkich Bóg błogosławi w jezusie chrystusie. Amen.

Dołącz do dyskusji

Skip to content