Chrześcijanie w Wejherowie

Jesteśmy grupą chrześcijan niezwiązanych formalnie z żadną religijną denominacją. Utrzymujemy braterskie relacje z braćmi i siostrami w różnych chrześcijańskich kościołach. To nie religijna przynależność, ale duchowa wspólnota i biblijne wyznanie wiary stanowi o naszej relacji z innymi.

Mieszkamy w Wejherowie i okolicach. Pochodzimy z różnych środowisk, posiadamy różne wykształcenie i wykonujemy różne zawody.
Łączy nas Jezus Chrystus – Jego łaska, miłość, zbawienie, życie.

Boże Słowo – Pismo Święte, jest wyznacznikiem naszej drogi, fundamentem naszej wiary. Tam czytamy, że nie ma innej drogi do Boga, jak tylko przez Bożego Syna – Jezusa Chrystusa, który powiedział:

Ja jestem Droga, i Prawda, i Życie, nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, niż tylko przeze Mnie.

Ewangelia wg Jana 14:6

Każdy człowiek potrzebuje Boga, Jego miłości, akceptacji, uwolnienia od poczucia winy i wyzwolenia z grzechu. Bóg pragnie zmieniać ludzkie życie przez Swego Jednorodzonego Syna – Jezusa Chrystusa.

Wiara w Jezusa to nie intelektualne zaakceptowanie faktów przedstawionych w Piśmie Świętym, ale uczciwe przyznanie się do popełnionych grzechów, bezwzględne porzucenie ich (szczera pokuta / opamiętanie) i oddanie się Jezusowi  w posłuszeństwo jako PANU (nawrócenie) – skutkiem czego jest nowe narodzenie z Ducha Świętego. Bóg, przez Ducha Świętego, dokonuje cudu przemiany wnętrza człowieka, który z ufną wiarą zwraca się do Niego w pokorze i modlitwie o przemianę życia.

Odtąd nie my sami rządzimy naszym życiem, ale jest ono w rękach naszego Zbawiciela, który kieruje nami według Swojej doskonałej woli, uzdalniając nas do prowadzenia nowego, poświęconego Bogu życia.

Wypełniając nakaz misyjny z Ew. Mat. 28:19-20 pragniemy nieść Dobrą Nowinę do wszystkich ludzi którzy nie znają osobiście PANA Jezusa i Jego zbawienia.

W co wierzymy?

  • Wierzymy, że Pismo Święte – Biblia – jest Słowem Bożym, nieomylnym i natchnionym przez Ducha Świętego, które stanowi jedyną normę wiary i życia.
  • Wierzymy w jedynego Boga w trzech Osobach – Ojca, Syna i Ducha Świętego.
  • Wierzymy w Synostwo Boże Jezusa Chrystusa, poczętego z Ducha Świętego, narodzonego z dziewicy Marii; w Jego śmierć na krzyżu za grzech świata i Jego zmartwychwstanie w ciele; w Jego wniebowstąpienie i powtórne przyjście w chwale.
  • Wierzymy w pojednanie z Bogiem przez opamiętanie i wiarę w Ewangelię, których rezultatem jest nowe, przemienione życie, poddane Jezusowi Chrystusowi jako PANU.
  • Wierzymy w konieczność życia w pełni Ducha Świętego, doświadczanie Jego mocy i darów, do owocnej służby Chrystusowi.
  • Wierzymy w zmartwychwstanie sprawiedliwych i życie wieczne.

A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Chrystus, Syn Boga żywego

Ewangelia wg Jana 6:69

Nasza historia

Historia naszej społeczności jest stara jak świat, bo zaczyna się od pierwszego człowieka – Adama 🙂 Nasze korzenie sięgają dziejów Noego, Abrahama, Izaaka, Jakuba i ich potomków – Izraelitów, z których pochodzi sam Chrystus Pan, nasz Zbawiciel. Nasz rodowód znajdujemy w Biblii, czyli Świętych Pismach Starego i Nowego Testamentu, które swym przesłaniem obejmują również pogan, jak tajemniczy kapłan Melchizedek, Rut Moabitka, czy słynny Cyrus, władca Persów. Wraz z przyjściem na Ziemię Bożego Syna, Jezusa, rozpoczęła się nowa era Bożego Królestwa, w którym nie ma już różnicy między Żydem a poganinem, ale ktokolwiek oddaje się pod panowanie Jezusa, staje się obywatelem Jego Królestwa, cząstką Kościoła, którego Jezus jest Głową.

Kościół i zbór

Kościół to tłumaczenie greckiego słowa ekklēsia – w polskich przekładach Biblii oddane dwoma terminami: „kościół” i „zbór”. Ekklēsia oznacza dosłownie „zgromadzenie / społeczność wywołanych”. Termin „Kościół” w naszym środowisku odnosi się najczęściej do wszystkich chrześcijan ze wszystkich epok z całego świata, a termin „zbór” opisuje lokalną społeczność/wspólnotę chrześcijan. Kościół jest jeden, ale stanowi wielką światową społeczność wielu zborów, które mogą (ale nie muszą) być częścią różnych denominacji (formalnie zarejestrowanych przez urzędy państwowe wspólnot wyznaniowych jak Kościół Chrześcijan Baptystów, Kościół Chrystusowy czy Kościół Ewangelicznych Chrześcijan).

Jezus Chrystus żyje i to On buduje, chroni i prowadzi Swój Kościół.

I On jest Głową Ciała – Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim.

List do Kolosan 1:18

Chrześcijanie

Określenie „chrześcijanie” pojawiło się we wczesnej historii Kościoła, o czym dowiadujemy się z Księgi Dziejów Apostolskich.

W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.

Dzieje Apostolskie, 11:26b (rozdział 11, druga część 26-tego wiersza)

A więc znaczenie słowa „chrześcijanie” pierwotnie oznaczało „uczniów/naśladowców Chrystusa”. Uważamy się za chrześcijan zgodnie z takim biblijnym znaczeniem tego słowa.

Współczesna definicja słowa „chrześcijanin”, którą można znaleźć w słownikach języka polskiego odbiega od swojego pierwotnego znaczenia. Brzmi ona następująco: „Chrześcijanin to wyznawca religii opartej na nauce Chrystusa”. Taka definicja jest nieprecyzyjna, gdyż wiele religii odwołujących się do nauki Chrystusa nie ma nic wspólnego z chrześcijaństwem o jakim czytamy w Nowym Testamencie. Wiele zwodniczych, okultystycznych i bałwochwalczych religii powołuje się na Chrystusa i Jego, wyrwane z biblijnego kontekstu, wypowiedzi.

Czy chrześcijaństwo to religia?

Samo słowo „religia” nie jest jednoznaczne. Amerykański biblista J. D. Watson w swojej popularnej książce Słowo hebrajskie na każdy dzień roku stwierdza:

Czym zatem jest owa droga Kaina? Jest to droga religii. Tok myślenia Kaina był taki, że zdoła on zadowolić Boga na swój własny sposób – a na tym właśnie polega religia. Chrześcijaństwo jednak nie jest religią! Ono jest żywym, dynamicznym związkiem z Chrystusem, w którym jest odwieczne i nieskończone życie.

Słowo hebrajskie na każdy dzień roku, str. 56

Jako chrześcijanie nie budujemy naszej wiary na religijnych przepisach, ale na osobistej więzi z Jezusem Chrystusem, Który z łaski darzy nas życiem gdy wyrzekamy się grzechu i oddajemy się pod Jego panowanie. On zamieszkuje w nas przez Swojego Świętego Ducha. To wszystko dzieje się nie dzięki naszym religijnym staraniom czy uczynkom, ale poprzez ufną wiarę w Niego Samego i Jego doskonałe dzieło zbawienia na krzyżu Golgoty, gdzie On zmarł za nasze grzechy/przewinienia.

Jednak, jako że definicja „religii” nie jest jednoznaczna, niektórzy używają tego słowa mając na myśli szczerą wiarę w Jezusa i żywą relację z Nim, a nie bezduszną religijność.

Czy rzymscy katolicy to nasi bracia chrześcijanie?

W Biblii na próżno szukać rzymsko-katolickiej mszy czy pełnej pompy liturgii. Skąd się wzięła wśród tak zwanych chrześcijan spowiedź w konfesjonale, kiedy Jezus naucza, że mamy wyznawać nasze grzechy Bogu? (Ojcze nasz… odpuść nam nasze winy…) Skąd wzięła się modlitwa do aniołów czy uznanych przez Kościół Rzymski świętych? W Biblii nie znajdziemy ani jednego pozytywnego przykładu modlitwy do kogokolwiek innego jak tylko do samego Boga. Sam Pan Jezus takiej właśnie bezpośredniej modlitwy do Boga nas naucza (Ojcze nasz…). Skąd wzięły się talizmany (medaliki, szkaplerze, dewocjonalia) oraz różaniec, koronki, litanie i inne przypominające mantry ni to wiersze, ni to zaklęcia? Nie z Biblii, ale z pogańskich wierzeń i pozabiblijnych objawień, które są źródłem Tradycji, która stała się najwyższym rzymsko-katolickim autorytetem.

Biblia od początku do końca naucza, że Bóg pragnie bezpośredniej relacji z człowiekiem. W Starym Testamencie, ze względu na zatwardziałość ludzkich serc, Bóg ustanowił pośrednictwo kapłanów, ale dzięki doskonałej ofierze Bożego Syna, Który stał się człowiekiem obecnie jest tylko jeden pośrednik pomiędzy Bogiem a ludźmi – Jezus Chrystus (1 List do Tymoteusza 2:5).

Pośrednictwo aniołów, kapłanów, zmarłych ludzi (zwanych świętymi) jest sprzeczne z jasną nauką Nowego Testamentu, który mówi nam, że wszyscy wierzący w Jezusa Chrystusa, są częścią duchowego kapłaństwa. W Pierwszym Liście Piotra 2: 2-5 czytamy:

Jak nowo narodzone niemowlęta pragnijcie czystego mleka słowa Bożego, abyście dzięki niemu rośli; Jeśli tylko zakosztowaliście, że Pan jest dobry. Zbliżając się do niego, do kamienia żywego, odrzuconego wprawdzie przez ludzi, ale przez Boga wybranego i drogocennego; I wy sami, jak żywe kamienie, jesteście budowani w duchowy dom, stanowicie święte kapłaństwo, aby składać duchowe ofiary, przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa.

Pierwszy List Piotra 2:2-5

Chrześcijanin to naśladowca Chrystusa, który odrzuca wszelkie ludzkie wymysły, tradycje, filozofie na rzecz czystej nauki Chrystusa płynącej z Biblii. Tylko w ten sposób człowiek może nawiązać osobistą, żywą relację z Panem Jezusem i Bogiem Ojcem. Takim ludziom Bóg udziela Swego Świętego Ducha i uzdalnia do prowadzenia życia dla Bożej chwały.

Autorzy tekstu: Paweł Szóstakowski, Paweł Jurkowski
Skip to content