Paradoksy chrześcijańskiego życia

Kazanie Pawła Jurkowskiego z 22 sierpnia 2021 roku poświęcone jest analizie i kontemplacji słów apostoła Pawła z szóstego rozdziału Drugiego Listu do Koryntian.

Wskaźnik śmiertelności wśród zawodowych rybaków – pisze autor pewnej książki – jest od 30 do 40 razy wyższy niż w innych miejscach pracy. Jednak rybacy umierają narażając się na niebezpieczeństwo, ponieważ z samej natury ich praca wymaga oderwania od bezpieczeństwa. Muszą wypłynąć na głębokie wody, żeby złapać ryby. Tam w żywiole: głębokim, nieprzewidywalnym, czasami brutalnym oceanie.
My także musimy wypływać na głębokie wody w miejsca narażone na niebezpieczeństwa, aby łowić ryby.

Zakładki

00:00Drugi List do Koryntian 6:3

Transkrypcja

Przepisywanie pliku audio jest automatyczne, dlatego zawierać może błędy, literówki i służy raczej do odnajdywania danego fragmentu kazania, niż do czytania go w formie tekstowej.

00:00:00
2 list do Koryntian 6 rozdział.
00:00:05
Ponownie przeczytajmy wiersze od 3 do 10.
00:00:12
I zajmiemy się ostatnimi wierszami z tego fragmentu.
00:00:16
Apostoł Paweł mówi w niczym nie stawiamy żadnej przeszkody, aby nie podważano naszej posługi.
00:00:27
Ale we wszystkim stawiamy siebie za przykład jako słudzy Boga.
00:00:34
Wielkiej wytrwałości w ucisk ach, w potrzebach, w trudnościach.
00:00:42
W chłodz stach.
00:00:44
W więzieniach.
00:00:46
W rozruchach.
00:00:48
W trudach.
00:00:50
W bezsennych nocach w Postach.
00:00:55
W czystości.
00:00:57
W Poznaniu.
00:00:59
W cierpliwości w uprzejmości w duchu Świętym wnio obłudnej miłości.
00:01:07
W słowie prawdy w mocy Bożej przez oręż sprawiedliwości w prawej i lewej ręce.
00:01:18
Przez chwałę i hańbę.
00:01:22
Przez złą sławę.
00:01:25
I dobrą sławę.
00:01:27
Jako zwodzicielem.
00:01:30
A oto godni zaufania.
00:01:34
Jako nieznani.
00:01:36
A oto dobrze znani.
00:01:40
Jak u umierający.
00:01:43
A oto żyjemy.
00:01:47
Jako karani.
00:01:50
A jednak nie zabici.
00:01:53
Jako zasmuca NI.
00:01:55
Jednak zawsze radośni.
00:01:59
Jak ubodzy.
00:02:01
Jednak wielu.
00:02:07
Jako nic nie mający.
00:02:10
A Wszystko posiadający.
00:02:13
Mamy tutaj.
00:02:20
Autentycznego chrześcijaństwa i autentycznej służby.
00:02:27
Do tej pory w tej części rozdziału Paweł rytmicznie wypełniał listę Wielkiej wytrwałości, używając zwrotów zaczynających się od słowa wy.
00:02:41
Mówi Vci skach w potrzebach, w trudnościach w czystości w Poznaniu w cierpliwości.
00:02:50
Natomiast w wierszach 7 i 8 używa zwrotów zaczynających się od przyimka przez.
00:03:00
Który opisuje narzędzia, którymi apostołowie posługują się w swojej służbie lub też okoliczności, w których się znajdują.
00:03:14
Na pierwszym miejscu mamy tutaj oręż sprawiedliwości w prawej.
00:03:21
I lewej ręce.
00:03:24
Słowo przetłumaczone jako oręż czy broń może również oznaczać narzędzie, a więc ta broń czy te narzędzia odnoszą się do sprawiedliwości?
00:03:40
I można to wyrażenie rozumieć na kilka sposobów.
00:03:45
Można mówić tutaj o sprawiedliwej broni?
00:03:50
Można mówić o broni lub narzędziach, które promują sprawiedliwość.
00:03:57
Lub też broń i narzędzia, które są skutkiem.
00:04:04
Pochodzą od sprawiedliwego.
00:04:09
Ciekawe jest też powiązanie tego oręża sprawą i lewą ręką w oryginale jest tylko prawa i lewa.
00:04:18
W liście do Efezjan w 6 rozdziale mamy wymienione 2 elementy uzbrojenia dla obu rąk.
00:04:27
Miecz do prawej ręki.
00:04:30
I tarcza do lewej.
00:04:34
Miecz przede wszystkim do ataku.
00:04:36
A tarcza do obrony.
00:04:40
Jeśli mamy na myśli taki właśnie oręż, to ukazuje się nam zrównoważony obraz posługi chrześcijańskiej.
00:04:51
Będącej zarówno duchową ofensywą.
00:04:56
Jaki defensywą.
00:05:00
Chrześcijanie zostali przez Boga dobrze wyposażeni do prowadzenia duchowej walki miecz ducha.
00:05:11
To boże słowo, które musimy poznawać i którym musimy się właściwie posługiwać, głosząc je w czas dogodny i niedogodny.
00:05:27
Głosząc je z mocą Ducha Świętego.
00:05:32
Głosząc je w miłości z łagodnością.
00:05:36
I stanowczością.
00:05:39
Z dokładnością i wiernością.
00:05:43
Czyli sprawiedliwie właściwie rzetelnie.
00:05:49
Wtedy jest to skuteczny oręż sprawiedliwości.
00:05:55
Oparty na sprawiedliwości i przynoszący owoc sprawiedliwości w życiu tych, którzy słuchają tak zwiastowała nego tak głoszonego tak przekazywanego słowa Bożego.
00:06:12
Podobnie jest tarczą wiary, która skutecznie chroni jedynie tych.
00:06:18
Którzy zostali usprawiedliwieni.
00:06:22
Kiedy położyli całą swoją ufność w doskonałej ofierze, którą pan Jezus Chrystus złożył na krzyżu golgoty.
00:06:33
Jeśli twoja sprawiedliwość?
00:06:36
Opiera się na czymś innym niż usprawiedliwieniu płynącym z Bożej łaski w jezusie.
00:06:45
To Twoja tarcza jest dziurawa i nieskuteczna.
00:06:51
Ci, którzy polegają na własnej sprawiedliwości na swoich dobrych uczynkach na swojej religijności, czy to na jakiejś kościelnych sakramentach.
00:07:02
Obrzędach kościelnej przynależności na duchowych przewodnikach, pośrednik.
00:07:10
Wszelkich innych religijnych środkach pozyskania Bożej przychylności.
00:07:17
Wszyscy tacy chronią się za złudną tarczą wiarę.
00:07:22
Która nie chroni przed żadnym ognistym pociskiem złego.
00:07:29
Prowadzenie duchowej walki wymaga obu elementów duchowego oręża.
00:07:35
I oba muszą być sprawiedliwe, czyli właściwe.
00:07:40
Takie, jakie Bóg mówi, że mają być.
00:07:44
Miecz ducha, którym jest Boże słowo.
00:07:48
I tarcza wiary we Wszystko, czego boże słowo nas naucza.
00:07:55
Pozostałą część tej Apostolskiej listy stanowią przeciwstawne postawy czy reakcje, które ukazują zróżnicowane postrzeganie chrześcijańskiego życia i służby.
00:08:16
8 wiersz mówi przez chwałę.
00:08:23
Przez złą sławę.
00:08:27
Dobrą sławę. Zobaczcie jak.
00:08:32
Spojrzenie jak odmienne.
00:08:35
Oceny jak odmienne opinie.
00:08:40
Przez chwałę.
00:08:42
I Pohańbienie.
00:08:45
Do tej pory w 2 liście do Koryntian Paweł używał terminu. Chwała to logicznie mówiąc o ci lub uwielbieniu należnym Bogu.
00:08:58
Tutaj jednak używa tego terminu do odniesienia w odniesieniu do czci lub reputacji w oczach ludzi.
00:09:08
Wynikającej ze statusu lub osiągnięć jakiejś osoby.
00:09:15
Chodzi o to jak?
00:09:17
Ktoś jest postrzegany przez innych ludzi?
00:09:21
Do tego również odnosi się chwała.
00:09:23
Wiemy, że ludzie szukają chwały u innych, chcą być dobrze przez nich postrzegani.
00:09:33
Przeciwieństwem chwały jest więc hańba lub lekceważenie, bycie traktowanym jako nieistotny, nieznaczący.
00:09:47
I w naturalnym toku swojej chrześcijańskiej służby Apostoł Paweł był czasami honorowany.
00:09:55
Jako znacząca osoba.
00:09:58
Choćby z powodu swego pochodzenia i posiadania rzymskiego obywatelstwa.
00:10:05
Ponadto w kościele był doceniany jako duchowy przywództwa i znaczący nauczyciel.
00:10:14
Jednak z jego własnej relacji o sobie, o swojej służbie i obrazu, jaki widzimy w dziejach apostolskich, wynika, że wielu ludzi zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz Kościoła nie szanowało Pawła, ani jego służbę.
00:10:33
System wartości grecko Rzymskiego społeczeństwa. Cenił sobie uznanie, jakim dana osoba była otaczana jako wielką wartość.
00:10:45
Budowanie dobrego wizerunku wiązało się z pozycją i awansem społecznym, więc za wszelką cenę należało unikać wszelkiej hańby czy niesławy.
00:11:02
Apostoł Paweł jednak nie powiela takiego powszechnego sposobu myślenia o osobistej wartości i nie propaguje tak zwanej mądrości kultury.
00:11:15
Zamiast tego Apostoł Paweł wskazuje na słabość i pozorną głupotę dzieła krzyża.
00:11:24
Które apostołowie głosili oraz rolę wierzących jako głupich, którzy zawstydzają mądrych.
00:11:38
W Bożym Kościele, te części ciała Chrystusa, którym brak chwały w tym świecie cieszą się wielkim uznaniem.
00:11:51
A największą mocą autentycznej chrześcijańskiej posługi.
00:11:56
Jest moc Ducha Świętego, jest moc, która pochodzi od Boga, a nie moc, którą człowiek posiada sam w sobie.
00:12:07
O tym, pamiętajmy kochani i o to za biegajmy.
00:12:11
Nie o to, żeby szukać poklasku chwały.
00:12:16
Jakiejś dobrej opinii u ludzi tego świata nie chodzi o to, żebyśmy szukali złej chwały.
00:12:22
Żebyśmy w żaden sposób nie dawali powodu do tego, by o nas źle mówili, ale jeśli o nas źle mówią, kiedy my dobrze postępujemy.
00:12:32
Nie bierzmy sobie tego do serca, nie przejmujmy się tym, nie zabiegaj myo.
00:12:39
Szukajmy raczej o bożą aprobatę o jego opinię o nas.
00:12:46
Kościół, który zabiega o uznanie tego świata.
00:12:52
Który szuka społecznej akceptacji.
00:12:56
Nie jest kościołem Chrystusa, gdyż Chrystus był wzgardzony przez ludzi.
00:13:04
Obrzucany obelgami i pomówieniami.
00:13:08
Jezus nie zabiegał o ludzką chwałę.
00:13:13
Ale jedynie o chwałę tego, który go posłał.
00:13:18
Jeśli naprawdę chcemy być jego naśladowcami, to musimy stać się głusi na opinię tego świata.
00:13:28
I nie możemy być wrażliwi na to, co świat o nas myśli.
00:13:33
Natomiast nasze serca muszą być wrażliwe na to, co myśli o nas nasz ojciec w niebie.
00:13:44
Następna para przez zniesławienie i dobrą sławę są bardzo blisko spokrewnione, spokrewnione z tą czcią i hańbą te 2 terminy w języku greckim tworzą fonetyczną grę słów opartą na tym samym słowie źródłowym, ale z innym przedrostkiem.
00:14:05
Oba te słowa znajdują się tylko tutaj, w całym nowym testamencie zniesławienie.
00:14:13
Ma związek ze szkalowaniem czyjegoś postępowania lub szkodzeniem reputacji danej osoby.
00:14:24
Niedawno Wielkiej Brytanii był człowiek, który bezpodstawnie został oskarżony o zabójstwo swojej sąsiadki. Przez 3 dni znalazł się w więzieniu i media tak to rozdmuchały, że ten człowiek został po prostu totalnie zrujnowane. Niewinny człowiek, wykształcony profesor, porządny człowiek, który wynajmował mieszkania.
00:14:51
I jego jedna z wynajmujących jego mieszkanie została zamordowana.
00:14:58
Okazało się później po kilku dniach, że zabił ją jej tam jakiś chłopak.
00:15:05
Sąsiad kolejny sąsiad.
00:15:07
Przyznał się.
00:15:09
Ale reputacja tego człowieka już nigdy nie została odbudowana.
00:15:16
Ta plotka te zarzuty te kłamstwa te pomówienia sąsiedzi się od niego odwrócili w sklepach nie chcieli go obsługiwać, bo to wszędzie w mediach było przez kilka dni jego twarz we wszystkich gazetach w mediach niewinnego człowieka.
00:15:32
Który został fałszywie oskarżony.
00:15:38
Ile jest takich przypadków ludzi?
00:15:41
W kościele i poza kościołem.
00:15:44
Których ktoś o coś posądził?
00:15:50
Puścił plotkę.
00:15:52
Nie sprawdził informacji, ale coś mu się wydawało i nagadał 1/2 i to się rozeszło.
00:16:01
Pewna kobieta w pewnej wsi.
00:16:05
Nagadała na lokalnego pastora.
00:16:09
Ale później skruszył Asię i przyszła do niego i powiedziała, wybacz mi Przebacz mi. Wiem, że źle zrobiłam.
00:16:18
On mówi, wybaczę ci, ale mam do ciebie jedną prośbę.
00:16:23
Gdy przynieś jutro do mnie swoją poduszkę z pierza.
00:16:26
Ja na przyniosła tą poduszkę z pierza i on mówi to raz ją rozkrój.
00:16:32
I ona rozpruła tą poduszkę i mówi, teraz wypuść te pierze, wypuść te.
00:16:35
Te te te.
00:16:37
Yy pióra no i ona to wypuściła wiecie wiatr to rozmys po całej wiosce tam poza wioską i teraz Idź pozbieraj to.
00:16:46
No jak to się nie da pozbierać?
00:16:48
No, no właśnie tak samo jak się nie da pozbierać tego coś na rozpuszczała swoim językiem.
00:17:02
Natomiast to 2 słowo, które tutaj Paweł żywa. Dobra sława odnosi się do pozytywnych, do pozytywnego mówienia o kimś.
00:17:11
I Paweł znał zarówno gorzki smak kłamliwych oszczerstw.
00:17:16
Jakiś słodycz pochlebnych opinii na temat swojej służby, ale ani jedno, ani 2 nie robiło na nim wielkiego wrażenia.
00:17:28
Paweł zabiegał o bożą aprobatę i nam zostawił taki właśnie wzorzec służby.
00:17:35
Jeśli chcemy podobać się Bogu, to musimy z rezerwą podchodzić zarówno do pochwał, jak i do krytyki, szczególnie jeśli jest to zawistna krytyka.
00:17:48
Czy też krytyka płynąca od wrogów Ewangelii.
00:17:54
Poczynając od ostatniego członu 8 wiersza aż do końca 10 wiersza mamy 7 par przeciwstawieniu.
00:18:04
Które przedstawiają odmienne perspektywy, z jakich apostołowie lub ich spun lub działanie są postrzegane lub rozumiane.
00:18:18
Pierwszy człon każdej pary odnotowuje percepcję tych, którzy patrzą na misje Pawła i jego współpracowników z zewnątrz.
00:18:28
A 2 człon w większości przypadków oferuje Pawłow ą ocenę ważniejszej rzeczywistości.
00:18:37
Która przeciwstawia się temu, co on uważa za fałszywą perspektywę lub ograniczoną perspektywę. Innymi słowy, gdy ludzie obserwują służbę apostołów.
00:18:52
I oceniają ich działania i wydarzenia związane z ich posługą. Często mają i wyrażają bardzo ograniczoną, a przez to niepełną perspektywę ich misji i ich służby.
00:19:09
Z tego, co widzieliśmy do tej pory w 2 liście do koryntian, takie właśnie ograniczone i często fałszywe postrzeganie Pawła i jego współpracowników było powszechne w koryncie.
00:19:24
I nawet niektórzy członkowie koreańskiego zboru uważali Pawła i jego współpracowników za oszustów.
00:19:33
Za szarlatanów.
00:19:37
Kierowali łatwowiernych w złym kierunku.
00:19:43
Używając tego samego określenia.
00:19:46
Uczeni w piśmie i faryzeusze nazywali Jezusa oszustem i Zwodzicielem.
00:19:54
Z ich punktu widzenia Jezus prowadził ludzi na manowce.
00:20:00
Podobnie Apostoł Paweł miał wielu przeciwników, którzy uważali go za moralnie i teologicznie pokręconego, a nawet niebezpiecznego. I takim go nazywali.
00:20:13
Ostrzegając przed jego zgubnym wpływem.
00:20:18
Do dzisiaj nie brakuje ludzi.
00:20:21
Którzy negują powołanie i apostolstwo Pawła odrzucają jego listy.
00:20:31
Jednak Apostoł Paweł stanowczo temu zaprzecza, twierdząc, że on i jego współpracownicy są prawdziwi.
00:20:41
Uczciwi, autentyczni.
00:20:44
Co oznacza, że Paweł i jego współpracownicy wykonują swoją posługę z najwyższą uczciwością, wiernie kierując ludzi we właściwym kierunku.
00:20:57
Ponieważ w bezpośrednim kontekście w wierszu 7 Apostoł mówił o słowie prawdy.
00:21:05
Możemy wnioskować, że prawdziwy sposób życia i posługi Pawła wypływa z jego nastawienia na Ewangelię jako prawdziwe słowo Boga. Paweł nie jest oszustem.
00:21:21
Raczej uosabia autentyczność i szczerość Bożego Sługi.
00:21:30
Wiesz 9.
00:21:31
Większość przekładów oddaje następną parę jako nieznani.
00:21:37
A jednak dobrze znani.
00:21:40
I to może oznaczać, że Paweł i jego współpracownicy nie byli powszechnie znani w otaczającym ich świecie w świecie.
00:21:50
Nauki polityki.
00:21:53
I nie byli poszukiwani jako sławnie yoora torzy.
00:22:00
Przeciwieństwem tego publicznego lekceważenia jest fakt, że Paweł był dobrze znany w zborach lub że jest dobrze znany Bogu, o czym mówił w pierwszym liście do koryntian.
00:22:12
I taka interpretacja pasuje do ogólnego ukierunkowania całej tej listy, ale raczej wygląda na to, że Paweł tutaj mówi o tym, że on jest nierozpoznany w sensie swojego apostolstwa.
00:22:27
Przez wielu jest rozpoznany czy uznany jako prawdziwy apostoł, ale przez innych nie.
00:22:36
I to miałoby sens na tle późniejszych rozdziałów tego listu, gdzie Paweł przeciwstawia się fałszywym apostołom, którzy kwestionują jego powołanie od Boga.
00:22:50
Kolejne przeciwstawienie to umieramy, a oto żyjemy.
00:22:57
A więc mamy tutaj kontynuację tego wątku życia śmierci, który przez Przeja prze przeplata się przez cały ten list.
00:23:06
Już na samym początku Paweł odnosi się do śmierci w prologu, pisząc o doświadczeniu głębokiej rozpaczy przez niego samego jego współpracowników. Do tego stopnia, że myśleli, że umrą.
00:23:22
A jednak ten pozorny wyrok śmierci zapadł po to.
00:23:27
By oni wszyscy ufali panu panu życia?
00:23:33
Który uratował ich z tego położenia?
00:23:38
I uratował ich z wielu innych starć ze śmiercią.
00:23:43
Dlatego Paweł mówi, że nieustannie jest narażony na śmierć.
00:23:48
Ale dzięki Bożej łasce wciąż żyje.
00:23:53
I dalej kontynuuje karani, a jednak nie zabici.
00:23:59
Słowo karani było używane przez starożytnych autorów w odniesieniu do procesu kształcenia, pouczania lub treningu, dzięki któremu dana osoba była w stanie dokonywać rozsądnych wyborów.
00:24:17
Ponadto może także odnosić się do takiej fizycznej kary z rąk tych, którzy władają biczem.
00:24:25
Stąd niektóre tłumaczenia oddają to słowo w znaczeniu biczowania vicia niektórych tłumaczeniach mamy bicz owani, ale nie zabici.
00:24:38
Oczywiście biczowanie było wykonywane przed egzekucją lub w sposób, który prowadził do śmierci osoby, więc jest to możliwe i to mogłoby wyjaśniać użycie tego stwierdzenia. Jednak nie zabici natomiast Apostoł Paweł tutaj opisuje często.
00:25:00
Jakieś doświadczenia, które przeżywa to, co ludzie robią? To w jaki sposób ludzie go boleśnie doświadczają w odniesieniu do tego, co Bóg przez to robi w jego życiu użyte tutaj słowo bardzo często zarówno w starym testamencie, w greckim przekładzie starego testamentu, jak i w nowym testamencie używane jest w odniesieniu do karcenia i wychowywania.
00:25:31
Przez Boga, czyli do takiej duchowej dyscypliny.
00:25:37
I wiecie, że o tym pismo ma wiele do powiedzenia zarówno w starym, jak i w nowym testamencie. Biblia mówi, że boża dyscyplina przychodzi do jego dzieci w różnych.
00:25:52
W różnych sytuacjach.
00:25:55
Kiedy mówimy o Bożej dyscyplinie, czasami mówimy o dyscyplinie w odniesieniu do grzechu w odniesieniu do jakiejś nieprawości, która musi być ukarana, ale dużo częściej. Kiedy Biblia mówi o dyscyplinie Bożej, mówi o kształtowaniu nas.
00:26:13
O przygotowywaniu nas do tego, do czego Bóg nas powołał i do tego potrzebne są.
00:26:21
Różnego rodzaju nieprzyjemne dla nas środki, którymi Bóg się posługuje.
00:26:27
Ale Biblia mówi, żebyśmy nie lekceważyli Bożej dyscypliny, żebyśmy się jej nie sprzeciwiali, ale żebyśmy się jej pokornie poddawali.
00:26:37
Żebyśmy dziękowali Bogu, że nas smaga karci, to jest wyrazem jego miłości.
00:26:43
To jest wyrazem jego pragnienia, by używać nas w większy sposób. Jesteśmy takim tworem, jesteśmy niestety tak dotknięci i skażeni grzechem, że nie da się z nami po dobroci jak psalmista mówi. Jesteśmy jak koń, którego trzeba w uzhe zapiąć. Jesteśmy jak osią, którego trzeba uderzać kijem. Niestety.
00:27:12
Takiego jesteśmy charakteru. To nie tylko Izrael był sztywnego karku.
00:27:17
My również mamy ten problem.
00:27:19
Również jesteśmy oporni.
00:27:22
I Bóg potrzebuje różnych, czasami bolesnych środków, aby nas.
00:27:28
Aby nas.
00:27:31
Wyrwać z tego świata, aby otworzyć nasze oczy, aby pokazać nam, kim jesteśmy i do czego jesteśmy powołani.
00:27:41
I rzadko kiedy odbywa się to przez głaskanie nas.
00:27:45
Raczej są to bardziej drastyczny, bolesny, bolesne środki, którymi Bóg się musi posługiwać, ale wszędzie jesteśmy zachęcani, by nie przeciwstawiać się temu, nie zżymać się.
00:27:59
Z tego powodu nie wyrzucać Bogu, że nas pali ogień doświadczeń, ale raczej chlubić się raczej dziękować Bogu, za to raczej przyjmować to.
00:28:11
Z wdzięcznością i pokorą.
00:28:13
Paweł spotykał się z prześladowaniami, które przyjmował jako dyscyplinowanie przez pana.
00:28:22
I składał świadectwo, że Bóg w tym wszystkim go nie opuścił i wykorzystywał wszelkie bolesne doświadczenia ku dobremu kłobia wieniu jeszcze większej łaski i mocy w jego służbie.
00:28:37
Wiecie, że Paweł mówi o tym cierpieniu, który nie wiemy dokładnie co to było i dobrze, że nie wiemy, bo tak to byśmy się ja to tylko w ten sposób Bóg doświadcza. Nie wiemy w jakiś sposób, ale było to coś bardzo bolesnego.
00:28:51
Paweł nazywa ten cierń posłańcem szatana. Trzykrotnie modlił się, żeby Bóg zabrał to z jego życia, ale Bóg powiedział nie.
00:28:59
Dosyć masz, gdy masz moją łaskę i moja moc objawia się w słabości, więc Paweł potem mówi, ja się chlubią, z tego będę się chlubił ze słabości będę chlubił się z doświadczeń. Będę chlubił się z tych wszystkich bolesnych rzeczy, które przychodzą, bo wtedy mówi, staje się dzięki nim słaby.
00:29:18
A kiedy Jestem słaby mówi wtedy Jestem mocny, dziwny paradoks.
00:29:25
Ale taka jest prawda, bracia i siostry. Niekiedy jesteśmy mocni, kiedy nam się wydaje, że mocno stoimy nogami, kiedy sobie radzimy i kiedy Wszystko trzymamy mocno w swoich rękach, nie wtedy jesteśmy mocni.
00:29:38
Wtedy łatwo możemy się potknąć. Wtedy łatwo może nam to uderzyć do głowy i możemy myśleć o sobie, że jesteśmy wielcy i silni i pełni sukcesu. Ale kiedy jesteśmy słabi.
00:29:50
Kiedy zdajemy sobie sprawę z naszej niemocy z tego, że te sytuacje, że te okoliczności nas przerastają.
00:29:58
Wtedy, jeśli lgnie my do Boga.
00:30:01
Wtedy jesteśmy mocni.
00:30:04
Wtedy doświadczamy jego siły podczas wpośród naszej słabości, w pośród naszej niemocy i taka jest boża droga.
00:30:16
Daje swą łaskę.
00:30:18
Nie tym.
00:30:20
Którzy się pysznią swoją siłą?
00:30:23
Swoimi możliwościami swoimi zdolnościami.
00:30:27
Ale tymi, którzy są uniżony mego serca, tymi, którzy są świadomi swej słabości, swych niemożności, którzy patrzą na Boga i mówią od ciebie pochodzi moja pomoc, ty jesteś moim ratunkiem bez ciebie. Nie dam Rady.
00:30:44
Ale Wszystko mogę stobą?
00:30:50
Kolejne przeciwstawienie.
00:30:52
Nie dotyczy doświadczenia głębokiego smutku.
00:30:57
A jednocześnie.
00:30:59
Nieustannej radości. O tym ostatnio też mówiliśmy troszkę.
00:31:04
Że nasze chrześcijańskie życie.
00:31:07
EE jest.
00:31:09
Wypełniona tymi 2 strumieniami.
00:31:16
To mówiłem o tym w kościerzynie. Sorry.
00:31:20
Jest ten strumień.
00:31:23
Cierpienia jest ten smutny strumień bólu jest ten strumień bolesnych doświadczeń.
00:31:30
Ale jeśli jesteśmy w chrystusie, cały czas płynie przez nas strumień Bożej radości Bożego pocieszenia.
00:31:40
Bożego Pokoju, który przewyższa zrozumienie.
00:31:46
Są to 2 doświadczenia, o których Apostoł Paweł mówi w wielu miejscach.
00:31:51
Paweł doświadczał smutku.
00:31:54
Mówi o tym, że był wielce zasmucony, gdy zachorował EPA frax, jeden z jego współpracowników i Bóg z jakiegoś powodu go nie uzdrawiał.
00:32:04
Bolał nad duchowym Błądzeniem swoich współbraci Izraelitów. W liście do Rzymian w 9 Rozdziale mówi o wielkim bólu, który mu towarzyszy z powodu niewiary Izraela.
00:32:18
Wcześniejsza wizyta w koryncie była pełna smutku, a wcześniejszy list do tamtego zboru był przesiąknięty łzami Apostoła.
00:32:29
Jednak Paweł doświadczał radości w pośród swoich smutków.
00:32:36
W 20.
00:32:41
W wystąpieniach tego czasownika radować się w listach Pawła.
00:32:47
Znajdujemy jego samego mówiącego o różnych przejawach Bożej łaski w jego życiu czy w zborach, w których on się raduje.
00:33:02
By się weseli.
00:33:05
Na przykład w liście do Rzymian zachęca, aby radowali się w nadziei.
00:33:14
Radowali się z tymi, którzy się radują.
00:33:18
W 2 liście do Koryntian wzywa w 13 rozdziale do radości.
00:33:24
W liście do Filipian zachęca.
00:33:26
Aby radowali się w panu?
00:33:31
Listy Pawła świadczą o tym, że on sam nieustannie praktykował radość w swoim życiu.
00:33:38
I wydaje się, że Paweł rozumie radość jako działanie z wyboru.
00:33:45
Jako cechę charakterystyczną ucznia Jezusa.
00:33:52
To nie jest tak, że zawsze towarzyszy nam radość.
00:33:58
My mamy się radować w panu, to jest jakby przykazanie skierowane do nas, by patrzeć na niego na Jezusa na to, co dla nas zrobił, na to, kim dla nas jest, jak przez niego mamy dostęp do ojca i w ojcu wszelkie błogosławieństwo niebios.
00:34:19
Miłość ojca do nas akceptacja ojca. Jeśli o tym myślimy, jeśli do tego kierujemy nasze umysły, to rezultatem tego jest, że nasze serca zaczynają napełniać ją wdzięcznością i radością.
00:34:36
Więc kiedy czytamy, że mamy się radować w panu, to nie chodzi o to, żebyśmy teraz uśmiechnęli się w panu na zasadzie, pan Jezus i się uśmiecham, tylko skierowali nasze serca ku niemu.
00:34:51
Rozmyśla li od nim kim on jest, co dla nas uczynił, co nam obiecuje, co nas czeka razem z nim, kiedy o tym rozmyślamy? Radość wypełnia nasze serca.
00:35:08
6 para Przeciwstawiac widzicie, że się spieszę, bo chcę to dokończyć, więc może nie wchodzę w to za daleko i za głęboko, ale pomyślałem, że tutaj przejdziemy je, bo tak naprawdę tutaj chcę, żebyśmy zobaczyli tą główną myśl, która tutaj jest.
00:35:24
Mianowicie taka, że ludzie z zewnątrz patrzą na chrześcijan. Tutaj w tym przypadku na Pawła i jego współpracowników i mówią, a to chrześcijaństwo to jest pełne i tam macie te różne negatywne rzeczy.
00:35:42
A Paweł na to Wszystko patrzy.
00:35:45
Mając tą bożą perspektywę i mówi?
00:35:49
Otóż wcale tak nie jest do końca. To nie znaczy, że tego nie ma. Co oni widzą? Tak oni widzą jakąś rzeczywistość, ale jest to bardzo ograniczona rzeczywistość.
00:35:59
Jest to cząstkowe ich postrzeganie. Oni nie widzą czegoś, co jest daleko większe.
00:36:07
Mówi tak, jaką ubodzy?
00:36:11
Ale i tutaj Paweł takiego ciekawego cały czas w tych w tych wszystkich przeciwieństwa używa takiego ciekawego zwrotów grece on mówi coś takiego.
00:36:21
Tak tak jak wcześniej mówi?
00:36:25
Że zasmuceni.
00:36:28
Tak i teraz mówi, a oto radujemy się, czyli jakby używa takiego wyrażenia, które jest jakby takim zaskakującym przeciwieństwem.
00:36:39
Mówi, zasmuceni auto, cieszymy się mówi ubodzy, a oto ubogaca my wielu, chociaż jesteśmy ubodzy.
00:36:49
To jesteśmy w stanie wielu ubogacić?
00:36:53
I pierwszy termin tutaj ten ubodzy użyty jest dosłownie w odniesieniu do braków.
00:37:01
Środków finansowych a 2, raczej w przenośni.
00:37:07
W odniesieniu do obfitości duchowych zasobów.
00:37:13
Nie chodzi o to, że Paweł jest biedny, nie ma pieniędzy i rozdaje wszystkim dolary. Raczej tak tego nie rozumiemy. Natomiast chociaż jest ubogi, nie ma tak jak Piotr lis Jan srebra i złota nie ma, nie ma pełnej sakwy pieniędzy. To jednak ma bogactwo.
00:37:31
Którym jest w stanie wielu bogacić.
00:37:37
W różnych miejscach Paweł potwierdza, że on i jego współpracownicy zadowalali się niewielkimi środkami finansowymi. Paweł nie był jak wielu dzisiejszych wielkich ewangelistów i pastorów wielkich zborów, którzy jeżdżą najlepszymi limuzynami i mieszkają w rozległych hacjenda i chlubią się swoimi bogactwami.
00:38:00
W hw owi było to obce.
00:38:03
Paweł mówi o skromności swojego życia o poprzez stawaniu na małym mówi o wielu sytuacjach, kiedy nie miał nawet co jeść mówi o swojej ciężkiej pracy, własnych rąk, żeby zarobić na własne utrzymanie i utrzymanie tych, którzy byli z nim.
00:38:19
A więc Paweł pokazuje nam wzorzec autentycznej posługi Apostolskiej chrześcijańskiej i wolnej od chciwości nie nastawionej na materialny zysk.
00:38:33
Natomiast tak jak i w dzisiejszych czasach, taki w tamtych czasach często ludzie byli oceniani, jeśli chodzi o ich sukces w służbie czy w zawodowym w zawodowym życiu poprzez status materialny.
00:38:51
Wydaje się, że przeciwnicy Pawła w koryncie oceniali jakość i skuteczność jego posługi w odniesieniu do środków materialnych generowanych przez jego posługę.
00:39:08
Nacisk na popularne występy publiczne i związane z nimi wynagrodzenie w świecie rzymskim i greckim były rozumiane jako normalny wyraz sukcesu w służbie publicznego mówcy, czyli jeśli jakiś tam publiczny mów.
00:39:28
Fca przemawiał do garstki ludzi, którzy rzucili mu parę drobniaków. To był kiepski mówca. To był kiepski Orator i niektórzy tak samo rozumieli w kościele, że jak.
00:39:39
Mówi do garstki ludzi, czy ci ludzie nie są w stanie dać mu dużo pieniędzy? No.
00:39:43
To nic nie.
00:39:44
Warty jest.
00:39:46
Bo jakby dobrze mówił, to by tłumy słuchały i te tłumy dawałyby chętnie dużo pieniędzy i wtedy to byłby oo to jest boży mówca, to jest pomazaniec boży. Niektórzy w ten sposób myśleli i wydaje się, że dzisiaj niektórzy dokładnie tak samo myślą o dziwo.
00:40:02
Natomiast Paweł mówi, że to w ogóle nie ma znaczenia.
00:40:10
Że on mówi, umiem mieć dostatek. Bywało tak, że był w dostatku i dobrze mu się powodziło, ale mówi, umiem też cierpieć, cierpieć niedostatek w jednym i 2 mówi, Jestem tak samo zadowolony, to w ogóle nie o to chodzi.
00:40:28
To co?
00:40:30
Dla Pawła było ważne.
00:40:33
To to by ubogacać innych?
00:40:37
Nie, żeby być samemu bogatym?
00:40:40
Ale żeby jak najwięcej dać innym jak najwięcej, pomóc innym jak najwięcej, usłużyć innym wcześniej w 4 rozdziale Paweł powiedział Koryntian Om, że jest w trakcie umierania, żeby oni mogli żyć.
00:40:59
Jego życie mówi, jest wylane za nich.
00:41:02
Aby oni mogli poznać prawdziwe życie?
00:41:06
I ta mentalność poświęcania się dla dobra innych jest zgodna ze wzorcem zaczerpniętym od samego Jezusa, który jak Paweł dalej mówi, stał się ubogim.
00:41:20
Aby inni mogli przez jego ubóstwo zostać ubogaceni.
00:41:28
Autentyczna chrześcijańska służba jest kosztowna dla tych, którzy posługują.
00:41:35
Jest to konieczna cena, która musi być zapłacona w celu rozszerzania Bożego Królestwa w życiu innych ludzi.
00:41:45
Być w samym środku Bożej woli?
00:41:49
Żyć dla sprawy Chrystusa, mieć pozytywny i wieczny wpływ na tych, za których Chrystus umarł.
00:41:59
Paweł, to Wszystko uważał za najwyższą nieocenioną wartość.
00:42:05
Czy my myślimy podobnie bracia i siostry?
00:42:08
Co jest naszym bogactwem?
00:42:12
To co mamy w naszych bankach?
00:42:16
To, co nazbieraliśmy w naszych domach?
00:42:20
To czym jeździmy?
00:42:23
Co jest naszą wartością, co jest naszym bogactwem?
00:42:28
Czy uważamy siebie za biedaków, czy uważamy się za bogaczy?
00:42:36
No to ciekawe.
00:42:41
W podsumowaniu tej listy przeciwstawienie w Paweł mówi.
00:42:46
Nie posiadamy niczego.
00:42:49
A jednak a oto w rzeczywistości posiadamy Wszystko.
00:42:57
Mówi, ludzie na nich patrzymy, zwłaszcza oni nic nie mają, a Paweł mówi Tak, nic nie mamy, a oto mamy Wszystko.
00:43:09
I dzisiaj kochani.
00:43:11
Autentyczna służba.
00:43:15
Wymaga od nas właściwego postrzegania rzeczywistości.
00:43:21
Nie taki nie w taki sposób, w jaki świat postrzega.
00:43:25
Biada nam biada nam naprawdę biada Kościołowi, który myśli jak świat.
00:43:31
I, który postrzega swoją wartość i bogactwo.
00:43:35
W kategoriach rzeczy, w których świat ocenia sukces.
00:43:44
W książce z Dwutysięcznego 9 roku o zatopionym statku.
00:43:51
Andrea geil pisze Takie słowa.
00:43:57
Nadal jest jednym z najlepszych sposobów Ameryce.
00:44:02
Aby umrzeć, zarabiając na życie?
00:44:07
Wskaźnik rocznej śmiertelności wśród zawodowych rybaków.
00:44:13
Jest od 30 do 40 razy wyższy niż średnia Krajowa śmiertelności w innych miejscach pracy.
00:44:24
Jednak rybacy umierają.
00:44:27
Narażając się na niebezpieczeństwo.
00:44:30
Ponieważ samej natury.
00:44:33
Ich praca wymaga oderwania od bezpieczeństwa.
00:44:39
Muszą wypłynąć na głębokie wody, aby złapać ryby.
00:44:44
Tam w żywiole w głębokim, nieprzewidywalnym, czasami brutalnym Oceanie.
00:44:53
My także musimy wypływać na głębokie wody w miejsce narażone na niebezpieczeństwa, aby łowić ludzi.
00:45:06
Powstańmy do modlitwy, kochanie.
00:45:19
Dobry Boże.
00:45:21
Dziękujemy tobie za twoje słowo, które zostawia nam te świadectwa twoich wybranych wiernych cierpiących, radując ych się oddających Wszystko dla ciebie.
00:45:38
Autentycznych pracowników.
00:45:42
Których życie i posługa dotyka nas po tylu latach.
00:45:48
Minęło już tyle lat.
00:45:51
A dzisiaj ich słowa służą nam pomocą.
00:45:56
Ich świadectwo życia inspiruje nas i zmusza nas.
00:46:02
Do weryfikacji tego, jak my żyjemy.
00:46:06
Wokół czego kręcą się nasze serca? Nasze myśli, nasze priorytety.
00:46:13
Co dla nas jest ważne, jak postrzegamy nasze życie.
00:46:19
Boże, nasz prosimy, abyś?
00:46:23
Pomógł nam zobaczyć dzisiaj.
00:46:26
Z jakiej perspektywy patrzymy na nasze życie?
00:46:31
Czy widzimy siebie tak jak widzi nas ten świat?
00:46:36
Czy oceniamy jakość i wartość naszego życia z perspektywy tego, ile na gromadziliśmy z perspektywy tyle, ile przeżyliśmy przyjemności?
00:46:50
Czy mamy?
00:46:52
Coś więcej niż ma ten świat?
00:46:56
Czy jest dla nas coś ważniejszego?
00:46:59
Od tego WCO się przyodziewa, my gdzie mieszkamy, ile mamy pieniędzy, na co nas stać?
00:47:11
Panie modlę się o nas samych i modlę się o twój kościół.
00:47:18
Pomógł nam widzieć twoimi oczyma.
00:47:22
Abyśmy mogli widzieć to życie Chrystusa, które jest niezrównanym bogactwem.
00:47:29
Życie twojego syna, życie twojego ducha.
00:47:34
Które zaszczepiłeś w twoim kościele dla tych, którzy wierzą dla tych, którzy sprosto tą, przyjmują TWE słowo i trzymają się każdego twojego słowa.
00:47:49
Którzy rozmyślają.
00:47:51
Nie o tych rzeczach ziemskich, przyziemnych, zmysłowych, ale którzy rozmyślają twoim słowie w dzień i w noc.
00:48:02
Którzy szukają twojego oblicza, szukają twoich dróg.
00:48:06
Którzy pamiętają, żeśmy prochem?
00:48:09
Żeśmy tylko pielgrzymami na tej ziemi, że nie mamy tutaj stałego domu ani ojczyzny.
00:48:16
Ale pielgrzymujemy do naszej wiecznej ojczyzny w niebie, gdzie nasz skarb, gdzie nasze serca.
00:48:24
Gdzie nasze bogactwo?
00:48:27
Gdzie nasze życie?
00:48:30
Prosimy, niechaj Twój Święty Duch pomoże nam dzisiaj na nową.
00:48:35
Przejrzeć się w tym zwierciadle świadectwa apostolskiego.
00:48:41
Zobaczyć na ich życie, zobaczyć na ich trud, zobaczyć na ich poświęcenie, a w tym wszystkim radość, a w tym wszystkim świadomość bogactwa chwały.
00:48:54
Tych niezniszczalnych wartości?
00:48:59
Oby i nasze serca, panie tym były pochłonięte.
00:49:03
Oby ułuda tego świata?
00:49:07
Przemijająca chwała i piękno.
00:49:11
Tego wszystkiego, co nas otacza?
00:49:13
Nie przesłoniły nam większej chwały większego bogactwa.
00:49:19
Wyższego powołania.
00:49:23
Dopomóż nam Boże, bo wiesz, żeśmy prochem wiesz, żeśmy słabi.
00:49:28
Wiesz, że potrzebujemy twoich napomnień, potrzebujemy twojego kar cania karcenia. ESMA gania często.
00:49:36
Aby otrzeźwieć.
00:49:39
Aby się nie zagubić?
00:49:43
Aby się nie upodobnić do tego świata?
00:49:46
Mów do nas kochany panie, poruszaj nasze serca, przemienię nas, prosimy.

Skip to content